Jana Frey

Nie mam żadnych pamiątek z dzieciństwa – powiedziała smutno. – Żadnych fotografii, starego pamiętnika ani pluszowych zwierzątek – nic. Tylko wspomnienia, a te są straszne...

Czułam się wykluczona, osamotniona i bardzo inna, kanciasta, niewydarzona brunetka.

Może ja jestem obłąkana? Czy to możliwe, żeby samotność doprowadziła kogoś do szaleństwa i naprawdę uczyniła kogoś wariatem?

Nieskończone znużenie,

Każdy dzień to wysiłek,

Przy którym nie pozwolisz sobie po prostu na upadek.

Po co to wszystko?

Jaki sens ma ta

Męczarnia?

Dlaczego nie

Paść?

Zasnąć na zawsze.

Wreszcie spokój.

Iluzja?

Najpierw zapomniałam, jak brzmiał jej głos, potem zamazywał się wyraz twarzy, stopniowo zanikały także: zapach jej rozczochranych włosów, delikatny dotyk i śmiech.

Uczucia były głupotą, czyniły człowieka słabym i agresywnym.