House of Cards

Kurz unoszący się nad zgliszczami ambicji pięknie barwi zachód słońca. A ja uwielbiam wieczorne spacery.

(…) jeśli musisz zadać ból, niech będzie to ból przemożny, dojmujący, tak żeby tamten wiedział, że zawsze możesz skrzywdzić go znacznie bardziej niż on ciebie.

Czas na zmianę przychodzi wtedy, kiedy nie można już jej się oprzeć. Innymi słowy, kiedy trzymasz faceta za jaja i mocno ciągniesz, zawsze za tobą pójdzie.

Kłamanie w sprawie swojej siły jest znakiem przywództwa; kłamanie w sprawie swoich wad – znakiem polityki.

Cień niewierności powinien zawsze czaić się w drzwiach, inaczej ogień w małżeństwie przygasa.

Prawda jest jak dobre wino. Często znajduje się je w najciemniejszym kącie piwnicy. Co jakiś czas trzeba je odwrócić. A także delikatnie odkurzyć, zanim wyjmie się je na światło dzienne i spożytkuje.

Tłum jest wulgarny. Zawsze graj pod publiczkę i wychwalaj prostego człowieka, niech myśli, że jest księciem.

Czasem nienawidzę się za swoje niedociągnięcia. Ale łatwiej jest mi bardziej nienawidzić innych.

Polityk powinien mieć wizję. Tak, wizja to jest to. Bardzo przydatna rzecz, nie uważacie? W końcu przy dobrej pogodzie większość polityków sięga wzrokiem aż do… no cóż, znam paru, którzy sięgają wzrokiem aż na drugi brzeg Tamizy, prawie do Battersea.

Niektóre kampanie polityczne od początku dają kopa. Inne zbierają kopniaki.

Żądza poszerza horyzonty. Miłość je zawęża aż do zaślepienia.

Niektórzy politycy myślą o wysokim stanowisku tak, jak marynarz o morzu: że to wielka przygoda, nieprzewidywalna i ekscytująca. Widzą w nim drogę do swojego przeznaczenia. Ja widzę w nim coś, w czym prawdopodobnie utoną.

Polityk nie powinien za dużo myśleć. Odwraca to uwagę od pilnowania, czy ktoś mu nie wbija noża w plecy.