Cytaty o sztuce

Cóż za czcza sztuka malarstwo, która ściąga podziw przez podobieństwo do rzeczy, których oryginału nie podziwiamy!

Uśmiech na twarzy posągu nie składa się z potu, uderzeń dłuta, iskier, które ono krzesze, i marmuru. Uśmiech nie wywodzi się z kamienia, ale z twórcy. Wyzwól człowieka, a stanie się twórcą.

Wydaje mi się, że sztuka jest dla początkujących lub dla tych, którzy postanowili być usatysfakcjonowani ersatzem Istotowości, symbolami raczej niż tym, co oznaczają, elegancko przedstawionym przepisem zamiast prawdziwej kolacji.

Nogi krzesła – cóż za cudowna rurkowatość, cóż za nadprzyrodzona wypolerowana gładkość! (…) „Krzesło” – ten zdumiewający portret Ding an Sich, który obłąkany malarz ujrzał w pełnym adoracji przerażeniu i spróbował przenieść na płótno.

Jest rzeczą równie rozsądną ukazać jakiś rodzaj uwięzienia przez inny, jak ukazać coś, co istnieje rzeczywiście, przez coś innego, co nie istnieje.

Ale żaden artysta – teraz już wiem – nie zadowoli się samą sztuczką. Potrzebny mu jest jeszcze aplauz.

Dopóki ta kobieta z Rijksmuseum

w namalowanej ciszy i skupieniu

mleko z dzbanka do miski

dzień po dniu przelewa,

nie zasługuje Świat

na koniec Świata

Rzekł krytyk tragikowi, że mało śmieszny.

Są sztuki tak słabe, że nie mogą zejść ze sceny.

Prawdziwego aktora nie potrafi zasłonić kurtyna.

Parodie szmiry są częstokroć arcydziełami, parodie arcydzieł są nimi rzadko.

Piękne kłamstwo? Uwaga! To już twórczość.