Cytaty o świadomości

72 cytaty · 54 autorów

Cytaty

  1. Mit określa świadomość.

  2. Człowiek, który jest ciągle świadomy, człowiek, który jest w pełni obecny w każdej chwili: to jest mistrz.

    Ciągła świadomość · s. 30

  3. [...] odrobina świadomości to zawsze jednak świadomość.

    s. 144

  4. Widzisz, można istnieć bez duszy, jak długo działa mózg i serce. Ale nie ma się świadomości samego siebie, żadnych wspomnień... nic. I nie ma żadnej szansy na ozdrowienie. Po prostu się... istnieje, i tyle. Jak pusta muszla.

    Rozdział dwunasty, Patronus · s. 260

  5. Świadomie chcieć zasnąć to pewna bezsenność, świadome usiłowanie wczucia się w pracę własnego systemu trawienia - to jego nieunikniony roztrój. Świadomość to trucizna, to środek toksyczny dla osobnika, który stosuje go na samym sobie.

    wypowiada Jurij Andriejewicz · Księga pierwsza, Część trzecia, Choinka u Swientickich, 3 · s. 76

  6. Nasza świadomość jest labiryntem i podobnie rzecz się ma z naszymi ciałami. Ciemno, gdziekolwiek spojrzysz, wszystko poza polem widzenia. Wszędzie pojawiają się jakieś niejasne wskazówki i wszędzie czyhają niespodzianki.

    Rozdział siódmy: Jesień w Nowym Jorku · s. 142

  7. Byt nieorganiczny wystarcza sam sobie, organiczny jest zależny, zagrożony, niestabilny; byt świadomy to kwintesencja marności.

  8. Jakież to tragiczne królestwo, zamyślił się. Jego mieszkańcy są więźniami, a ich największą tragedią jest to, że nie zdają sobie z tego sprawy, myślą, że są wolni, bo nigdy nie byli wolni i nie wiedzą, co to znaczy być wolnym.

  9. Prawdą jest [...], że iść naprzód, nie wiedząc, że się idzie, to to samo, co nie iść, a w każdym razie dla tego, kto idzie albo próbuje iść. Widziane jednak z zewnątrz jawi się inaczej.

    wypowiada Damski fryzjer · 7. Bardzo poszukiwany człowiek · s. 118

  10. [...] zabijając umysł, zabijamy wolę zabicia umysłu.

    Trzynaście · s. 156

  11. Zawsze martwi nas stan rzeczy – tak to wygląda, gdy dysponuje się trudnym darem świadomości.

    Trzy · s. 41

  12. Początek świadomego życia był końcem iluzji, iluzji niebycia, erupcją realności.

    Jeden · s. 11