Cytaty o przebaczeniu

Ale jeśli przypadkiem okażesz się mężczyzną, kiedyś, w przyszłości, i jeśli dojdziesz do tego miejsca, to proszę cię, pamiętaj o jednym: nigdy nie będziesz podlegał pokusie, żeby przebaczyć mężczyźnie jako kobieta. A takiej pokusie trudno się oprzeć, możesz mi wierzyć. Pamiętaj również, że przebaczenie to zarazem władza. Żebrać o nie to władza, odmawiać go czy udzielać to też władza, może największa.

Być może to wszystko nie dotyczy władzy. Może w gruncie rzeczy nie chodzi o to, kto ma kogo na własność, kto może komu co bezkarnie zrobić, włącznie z odebraniem życia. (…) Może chodzi o to, kto może komu co zrobić i uzyskać przebaczenie. Nie mówcie mi, że w gruncie rzeczy to się sprowadza do tego samego.

Każdy umie zabić, ale tylko prawdziwi ludzie umieją darować życie.

Część naszego życie polega na poszukiwaniu tej jednej osoby, która zrozumie naszą historię. Często okazuje się, że wybraliśmy niewłaściwie. Człowiek, o którym sądziliśmy, że zrozumie nas najlepiej, odnosi się do nas później ze współczuciem, obojętnością albo wręcz antypatią. Z kolei ludzie, których obchodzimy dzielą się na dwie grupy: tych, którzy nas rozumieją i tych, którzy wybaczają nam najgorsze grzechy. Rzadko zdarza się trafić na kogoś, kto ma obie te cechy naraz.

Psy szybko wybaczają przewinienia, a w obcych ludziach widzą życzliwość.

Darowujemy wszystko tym, których sami ubraliśmy w różne cnoty, aby upozorować przed rozumem bezsensowną sympatię!

Pokora i darowanie urazy to cnoty słabych i niedołężnych. Duch wielki nie zapomina krzywd i obrazy, jak nie zapomina dobrodziejstwa.

Są ludzie, którym się wszystko wybacza, bo są albo niczym, albo wszystkim.

Kiedyś podobna jej znalazła się na sądzie, ale to daleko stąd było, w Judei, i stanęła przed sędzią, który zabronił jej kamienować, ale to dawno było, a sędzia był Bogiem, Miłością! Odtąd nie powtórzyło się już na świecie, a kamienie trwają, stały się symbolem cnoty, gdy spadają na głowę jawnogrzesznicy; występku, gdy miażdżą uwodziciela.

Musimy żyć. Żyć tak, by później nikogo nie musieć prosić o wybaczenie.

Energia nienawiści nie zaprowadzi cię donikąd. Energia przebaczania, która jest wyrazem miłości, może pozytywnie wpłynąć na twoje życie.

Świat jest przepojony miłością, niezależnie od tego, jak się ona przejawia. Miłością, która wybacza nam nasze błędy i odkupuje nasze grzechy.

Równie ważna jak przebaczanie jest umiejętność przepraszania. Stanowią one dwa skrzydła miłości. Jedno i drugie wymaga czasu. Zawsze gdy związek przeżywa kryzys, działają w nim dwie przeciwne siły. Osoba, która popełnia błąd, musi go dostrzec, jej partner zaś musi starać się przebaczyć. Rany goją się skuteczniej, gdy w procesie leczenia uczestniczą obie strony.

Trudno zapomnieć błąd, gdy małżonek nie przeprasza i nie próbuje go poprawić, trudno też przyznać się do winy i ją naprawić, jeśli partner nie przebacza. Nierozsądne jest oczekiwanie, że druga osoba nigdy nie zawini i tak samo bezsensowne jest założenie, że wszystko można łatwo puścić w niepamięć. Wcale tak nie jest. Nieraz wymaga to wielu miesięcy, a nawet lat.