Jerychonka

Żaden płaz nie ma tak twardego życia jak człowiecze serce.

Każdemu tchórzowi dezercja wydaje się zupełnie słuszną.

Obmowa i plotka to wialnia i sortownik przyjaciół. Zostanie się mało, ale rzetelnych!

Ludzie jak strusie, łykają najniestrawniejsze baśni.

Skądże pan wie, kto słabszy? – Ten, kto za obelgę policzkować nie może lub nie śmie!

Powiem, że kobiety mają duszę, chociażby z tej racji, że rozumieją ją w drugich, a mężczyźni uganiają się za cielesną pięknością.

Złe i dobre zależy od punktu widzenia i gustu każdego z nas…

Jaka to szkoda, że człowiek nie pierwej nabiera rozumu, aż sam sobie przyzna, że był głupi!

Trzeba odróżniać tłum od ludzi… Pierwszy krzyczy i idzie za pozorem, drudzy myślą i szukają treści.

Z Kapitolu jeden krok do Tarpejskiej Skały. Nic ciernistszego nad laury!

Świat jest bardzo dobry i piękny, gdy się chodzi ścieżkami duchów.

Obmowa jest jak drożdże: potrzebuje coraz nowego zaprawiania, bo inaczej opada i kwaśnieje. Ludzie będą się bawili szarpaniem mojej opinii, aż się znudzą i znajdą nową ofiarę. Okazać, że się ich lęka, unikać, bronić się, to tylko podsycać płomień.

Są ludzie, którym się wszystko wybacza, bo są albo niczym, albo wszystkim.

Dlaczego to cnota jest zawsze taka nudna? – Dlatego, że nic nowego nie wymyśla.

Natura tworzy czasem dziwolągi, żeby jej nie posądzono, iż w pomysłach się wyczerpała.

Niechlujstwo jest pierwszym krokiem do złego.

Człowiek rad plwa na to, co z własnej winy utracił, by się nie zdradzić, że cierpi.