Cytaty o nadziei

W pytaniach, na które nie ma odpowiedzi, kryje się zawsze jakaś nadzieja.

Ale kiedy straciłam nawet tę odrobinę nadziei, która zdążyła we mnie zakiełkować, wszystko wydawało mi się niemożliwe do zrealizowania.

Z okresu tego pamiętam, że radośnie wyrzucałem czas za brzeg kosza z nadzieją, że balon wzniesie się i zawiedzie mnie ku lepszej przyszłości. Złudna nadzieja, gdyż zawsze będziemy tym, czym już niegdyś byliśmy.

W najgorszych chwilach życia można zrobić dwie rzeczy: 1) załamać się, stracić nadzieję i zrezygnować z walki, rzucając się na ziemię i waląc w nią pięściami ze złości lub 2) śmiać się.

Stan zakochania jest stanowczo przeceniany. Składa się na niego czterdzieści pięć procent strachu przed brakiem akceptacji, czterdzieści pięć procent maniackiej nadziei na to, że właśnie tym razem tego strachu będzie można się wstydzić, oraz skromne dziesięć procent wyczucia kruchych możliwości, jakie niesie za sobą miłość.

Skoro można pomyśleć, że może być lepiej, to znaczy, że już jest lepiej.

Nie ma w nas zupełnie czystych, naturalnych uczuć – jesteśmy pełni plam. Ale przez to wszystko, pomimo tego wszystkiego i poza tym – jak gdyby niemal nas już samych nie dotyczyło – świeci się coś, prawda? I to coś może dla kogoś stać się ogarkiem w ciemnościach.

Człowiek nie może się sam nazwać prawym. Może co najwyżej mieć nadzieję, że taki jest. I właśnie ta nadzieja nadaje sens naszym poczynaniom.

Młodość nigdy nie widzi życia takiego, jakie ono jest. A jest ostrzem noża, tak cienkim jak oddech, który je odmierza. To, co nadaje mu głębię, to nie wspomnienia.(...) Głębię nadaje życiu przyszłość. Bez przyszłości, bez horyzontu nadziei czy zagrożeń nasze życie nie ma znaczenia. Jedynie przyszłość jest realna.

Nie tylko muzyką, także życiem rządzi rytm. Gdy człowiek traci w sobie rytm, traci i nadzieję. Cóż jest płacz, cóż rozpacz, jeśli nie brakiem rytmu. Cóż pamięć, jeśli nie rytmem.

Gdy tylko utracimy wiarę w obcowanie z bliźnimi, jakaś przypadkowa konfiguracja stodół i drzew czy też stóg siana i furmanka ukazują nam tak doskonały symbol nieosiągalnego, że wznawiamy swe dążenia.

Wszystko wraca, marzenia powracają, ludzie się spotykają, rozmawiają, marzą na nowo.