Cytaty o mitologii

Mity nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.

Legenda jest ważniejsza od rzeczywistości.

Podobał mi się taki gość jak ten. Przeklęty przez bogów skazaniec, który absurdalności ludzkiej egzystencji jest równie pewien jak wschodu i zachodu słońca i dlatego wie, że kamień wtaczany przezeń na górę nie poleży na szczycie, wyrósł w moich oczach na godnego czci świętego. Bohater poza nadzieją i rozpaczą. Ktoś, kogo uszczęśliwia kamień w ciągłym ruchu. Ktoś kto nigdy nie rezygnuje.

Nigdy mię, jak dziś, piękność nie ujęła żadna,

Nie rozgrzała bogini, ni ziemianka ładna

Ani wdzięki prześlicznej Iksyjona żony,

Z której Pirytoj, bogom równy mąż zrodzony;

Ni do Danaem gorzał tak silnym zapałem,

Z której Perseja, męża walecznego miałem;

Ni tak córka Feniksa rozpaliła gładka,

Sławnego Radamanta i Minosa matka;

Ni dwie wabne Tebanki, Alkmena, Semele,

Z tej Herkul syn, z tej Bachus, Olimpu wesele;

Ni Cerera, żółtemi włosy upiękniona,

Ni wspaniałą kibicią poważna Latona;

I z tobą przeszłe chwile równałbym daremnie;

Nigdyś ognia takiego nie wzbudziła we mnie.

W progu stał młody człowiek o boskich proporcjach ciała. W każdym razie proporcjach tych bogów lepszej klasy. Nie tych z mackami naturalnie.

Mitologia to tylko bajki ludów, które wygrały, bo miały większe miecze.

Multiversum wszakże pełne jest wymiarów, zaułków kreacji, gdzie istoty wyobraźni mogą brykać do woli, bez groźby zderzenia z poważną teraźniejszością. Czasami, kiedy dryfują przez dziury w rzeczywistości, naruszają nasze universum i stają się źródłem mitów, legend oraz oskarżeń o pijaństwo i zakłócanie porządku.

Legenda, zwykle pomijana przez mieszkańców, mówi, że w jeszcze dawniejszych czasach, aby przetrwać zesłany przez bogów potop, grupa mędrców zbudowała ogromną łódź. Zabrali do niej po parze każdego gatunku zwierząt żyjących wówczas na Dysku. Po kilku tygodniach zwały nawozu zaczęły grozić zatopieniem łodzi. Mędrcy – tak głosi legenda – przechylili ją na burtę i nazwali to miejsce Ankh-Morpork.

Może to w pewnym stopniu wyjaśnić chroniczny zły humor Sfinksa, chociaż stworzenie z ciałem lwa, łonem kobiety i skrzydłami orła z pewnością cierpi na kryzys tożsamości i niewiele trzeba, żeby je rozzłościć.

Drogie syreny, tak musiało być,

kochane fauny, wielmożne anioły,

ewolucja stanowczo wyparła się was.

Mit określa świadomość.

Gdy mit zderzy się z mitem, jest to bardzo realne zderzenie.