Nigdy mię, jak dziś, piękność nie ujęła żadna, Nie rozgrzała bogini, ni ziemianka ładna Ani wdzięki… — Homer
Nigdy mię, jak dziś, piękność nie ujęła żadna,
Nie rozgrzała bogini, ni ziemianka ładna
Ani wdzięki prześlicznej Iksyjona żony,
Z której Pirytoj, bogom równy mąż zrodzony;
Ni do Danaem gorzał tak silnym zapałem,
Z której Perseja, męża walecznego miałem;
Ni tak córka Feniksa rozpaliła gładka,
Sławnego Radamanta i Minosa matka;
Ni dwie wabne Tebanki, Alkmena, Semele,
Z tej Herkul syn, z tej Bachus, Olimpu wesele;
Ni Cerera, żółtemi włosy upiękniona,
Ni wspaniałą kibicią poważna Latona;
I z tobą przeszłe chwile równałbym daremnie;
Nigdyś ognia takiego nie wzbudziła we mnie.
Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0
Więcej z tej książki
Jeśli kto kocha wojnę domową, jest pozbawiony więzów rodzinnych, prawa i własnego miejsca.
Można zdobyczy mieć wiele: stada baranów i wdów,
Cenne trójnogi i konie o grzywach złotopłomiennych.
Lecz nie zdobędziesz już nigdy człowieczej duszy, nie złowisz
Ani jej w locie nie wstrzymasz, gdy z warg na zawsze uleci.
Gniew, Bogini, opiewaj Achilla, syna Peleusa,
zgubę niosący i klęski nieprzeliczone Achajom,
co do Hadesu tak wiele dusz bohaterów potężnych
strącił, a ciała ich wydał na pastwę sępom drapieżnym
oraz psom głodnym. Tak Dzeusa dokonywała się wola.

