Cytaty o milczeniu

Gdy mówca nie wie, to nie powinien w ogóle zabierać głosu. Dalej może już tylko bezrozumnie bełkotać.

Nie było między nami nienawiści, czy otwartej niezgody, ale to, co powstało, było jeszcze gorsze – ściana milczenia.

(…) mogliśmy sobie posiedzieć i po-nic-nie-mówić.

Cisza jest święta. Zbliża ludzi, gdyż tylko ci, którzy się dobrze ze sobą czują, mogą siedzieć w milczeniu.

Jednak milczenie. Krzyczenie na kogoś oznacza, że istnieje jeszcze jakiś kontakt.

Absolutna szczerość trudna była do zniesienia. Takie spojrzenia odbieramy i wymieniamy zaledwie raz czy dwa razy w życiu, w spojrzeniach tych znikają słowa, topnieje przeszłość, są to chwile, gdy w spełnieniu najistotniejszych pragnień poznajemy, że opoką wieków nie może być nigdy nic prócz miłości, tutaj, na ziemi, w tych dwóch splecionych rękach, w tym ślepym milczeniu, w którym czyjaś głowa tuli się do czyjejś piersi, a które Karol po minucie trwającej całą wieczność przerywa, chociaż pytanie jest raczej tchnieniem niż słowami.

Jednak będę obstawał przy swoim…te sprawy są jak rany. Gdy się nie ma odwagi o nich mówić, zaczynają ropieć.

Błędem byłoby powiedzieć, że Sohrab był cichy. Cisza to spokój. Cisza to przykręcenie życiu regulatora z napisem Głośność. Milczenie to całkowite wciśnięcie wyłącznika. Wyłączenie się z życia. Z wszystkiego.

Nie mówimy do siebie ani słowa, nie dlatego, że nie mamy nic do powiedzenia, ale dlatego, że nie musimy nic mówić – bo tak właśnie bywa między dwojgiem ludzi, którzy są dla siebie nawzajem pierwszym wspomnieniem, których wykarmiła ta sama pierś.

Nie trzeba mówić, by kłamać.

(...) umiejętność słuchania nie polega na tym, żeby słyszeć to, co zostaje powiedziane, ale i to, co rozmówca przemilcza. Często właśnie to okazuje się najważniejszą informacją.

Mowa jest srebrem, a milczenie złotem. Ryby zdychają, bo otwierając pysk, połykają haczyk.