Jan Kwaśniewski

Cytaty

  1. W 1970 r. Trybuna Ludu napisała, że prezydent USA Nixon zmienia strategię wobec komunizmu na bardziej skuteczną. Dotychczas dla wolnego świata najlepszy komunista – to był martwy komunista. Obecnie najlepszy komunista – to będzie tłusty komunista.

    s. 112

  2. W diecie kapłanów izraelskich na 1 g białka przypadało 5–7 g tłuszczu i poniżej 0,5 g węglowodanów. I był to tylko tłuszcz zwierzęcy, nasycony. Przy takim modelu żywienia kapłani nie mogli chorować, a już na pewno nie mogli chorować na miażdżycę.

    s. 72

  3. Uważa się czasem, że otyłość jest dziedziczna. Otyła była matka, otyła jest córka, a także wnuczka. Na tej podstawie wyciąga się wniosek, że otyłość uwarunkowana jest genetycznie i rezygnuje się z jakichkolwiek prób wyleczenia się z tej choroby. W rzeczywistości nie jest to prawdą. Dziedziczna jest nie otyłość ale kuchnia, tzn. sposób odżywiania i własna przemiana materii dostosowana do składu odziedziczonej po matce diety. Kuchnię, czyli określony model żywienia, dziedziczą głównie kobiety. To one najczęściej przyrządzają posiłki domownikom według wzorów wyniesionych z własnego domu.

    s. 113

  4. W krajach kapitalistycznych, zwłaszcza w USA, pracodawcy nie chcą przyjmować do pracy ludzi otyłych, bo są z nimi tylko kłopoty. Nie tylko że zewnętrznie prezentują się gorzej niż szczupli, a prezencja w wielu zawodach jest istotnym atutem, lecz także częściej chorują, gorzej pracują, wolniej myślą, mniej wykazują inicjatywy i energii.

    s. 116

  5. Upadek hodowli bydła mlecznego w Polsce w ostatnich kilku latach był główną przyczyną obniżenia się wartości biologicznej Polaków.

    s. 137

  6. Podczas wizytacji jednej z twierdz Napoleon zapytał jej komendanta: – Dlaczego nie przywitano mnie salwą z armat? Komendant odpowiedział: – Jest kilka powodów. Po pierwsze nie mamy armat… – To wystarczy – odpowiedział Napoleon.

    s. 127

  7. W okresie historycznym grupą ludzi o najsprawniejszych umysłach byli kapłani izraelscy, czyli autorzy Biblii. Jaka była dieta kapłanów izraelskich? Informacja ta jest bardzo ważna. Jest w Biblii podana 7 razy w formie nakazu. Kapłani oraz ich żony i dzieci, też w przyszłości przewidziane do stanu kapłańskiego, mieli zjadać tylko wybrane części młodych, upieczonych zwierząt ofiarnych: cały tłuszcz, wątrobę, nerki i nieco mięsa z łopatki. I to wszystko! Bez chleba, mąki, soli.

    s. 71

  8. W sposobie żywienia się człowieka można wyróżnić 3 zasadnicze modele: pastwisko, stół i korytko. Pastwisko to model żywienia wegetariański, gdy zjada się wyłącznie produkty pochodzenia roślinnego (na wzór zwierząt trawożernych), stół – to żywienie się prawie wyłącznie produktami pochodzenia zwierzęcego i korytko – to żywienie stosowane wobec trzody chlewnej – trochę takich produktów, trochę takich, przy czym proporcje między nimi mogą być różne. Przy każdym z tych modeli żywienia człowiek jest zupełnie inny.

    s. 146

  9. W Indiach krowy są święte. Świętych krów się nie doi i nie je się wołowiny. W Indiach masło jedzą tylko bramini, dlatego są najmądrzejsi i są kastą uprzywilejowaną. Biedni masła nie znają. Dlatego są biedni, głodni i chorzy.

    s. 137

  10. Podstawowe prawo życia dla człowieka jest moim zdaniem następujące: Nasz organizm nie powinien robić nic ponad to, co robić musi. Mądrością jest postępować z nim tak, aby musiał robić możliwie mało.

    s. 75

  11. Posłowie króla perskiego Kambizesa, wysłani do króla Etiopów Długowiecznych, powiedzieli mu, że 80 lat jest najdłuższą miarą wyznaczoną dla życia ludzkiego. A tymczasem większość Etiopów żyła ponad 120 lat. Wtedy król Etiopów zapytał, czym Persowie się żywią? Uzyskał odpowiedź, że Persowie żywią się chlebem pszennym. Na to odpowiedział Etiop, że wcale go to nie dziwi, że tak krótko żyją, skoro żywią się „nawozem”. Zboże jako pokarm zwierząt trawożernych nazwał „nawozem”. No tak, bo Etiopowie Długowieczni odżywiali się gotowanym mięsem i produktami mlecznymi.

    s. 145

  12. Z potraw, które się zjada, powstają wszystkie choroby ludzkie – napisał Herodot, a dowiedział się o tym od uczonych egipskich.

    s. 146