Cytaty o godności

A ja widziałem pańskiego głównodowodzącego! I tego nigdy nie zapomnę. Patrząc na waszego generała zrozumiałem, że nie mundur, odznaki i ordery mówią o walorach generalskich, ale postawa, hart ducha, intelekt i spokój. Jaki on był opanowany, ten wasz „Grot”. Choć był naszym śmiertelnym wrogiem, to patrzyłem na niego tak, jak w 1918 roku na feldmarszałka Augusta von Mackensena.

Wszyscy inni, okazujący jej [Justynie] względy, byli do kitu. Nie nadawali się do niczego, partnerstwo usiłowali zaczynać od łóżka, a Justynka życzyła sobie inaczej. Nie będzie przecież sypiać z całym miastem! Ani nawet nie z całą uczelnią! Chciała być doceniona i upragniona w pełni, chciała się podobać i być akceptowana nie tylko ze względu na opakowanie. Miała przecież, do licha, także jakąś zawartość!

Kelner na służbie posiada tylko jedną godność, a tą jest nienaganne obsługiwanie gości.

Taką ja mam po ojcu zasadę życiową: Boso, ale w ostrogach.

(…) wspinanie, niestety, nie rozgrywa się w serdecznej przestrzeni miłości bliźniego, lecz w samotnej przestrzeni poszukiwania własnej godności.

Można czasami zbyt wielką ceną zapłacić za życie (…).

My w Warszawie mamy nasze żony i dzieci, ale wolelibyśmy by raczej zginęły aniżeliby miały żyć pod bolszewikami. My wszyscy wolimy zginąć walcząc, aniżeli żyć na klęczkach.

Lepiej umrzeć niż żyć na kolanach.

Człowiek jest ludzki w ludzkich warunkach.

Nikt nie chce być tylko pionkiem.

Człowiek ma jeszcze swoją dumę, choćby go nie wiem jak zgnoili.

Antonia zabijał stopniowo, odbierając mu uczciwość, honor, szacunek dla samego siebie, radość życia, nadzieje, pragnienia, a pozostawiając tylko skórę i kości dręczone wyrzutami sumienia, które wyniszczały go powoli przez tyle lat.