Cytaty o czarnym humorze

163 cytaty · 84 autorów

Cytaty

  1. Co za różnica, jak się idzie na śmierć? Odważnie czy tchórzliwie? Przy dwóch tysiącach ofiar raczej nie zapamiętają żadnego imienia. Można się nawet sfajdać, bez różnicy.

  2. W końcu światowego problemu przeludnienia nie można rozwiązać poprzez umieralność niemowląt.

  3. Wszystko ma granice, drażnienie umrzyków zwłaszcza.

    s. 420

  4. Życie w ogólności to jest dożywocie.

  5. Chyba nie piję wtedy, kiedy jestem tak straszliwie pijany, że nie mam sił do picia, choć prawdę powiedziawszy, zawsze znajduję w sobie siłę, by pić dalej, albo nie piję, kiedy śpię straszliwym pijackim snem, choć kto wie, może wtedy także piję. Ja chyba piję i we śnie, i na jawie.

  6. Chyba tylko mężczyzna potrafi popełnić samobójstwo i tego nie zauważyć.

  7. – Co oni mogą mi zrobić – spytał konfidencjonalnie – gdybym odmówił dalszych lotów? – Prawdopodobnie będziemy cię musieli rozstrzelać – odpowiedział były starszy szeregowy Wintergreen. – Jak to "będziemy"? – krzyknął zaskoczony Yossarian. – Co to znaczy "będziemy"? Odkąd to jesteś po ich stronie? – Mam być po twojej stronie, kiedy cię będą rozstrzeliwać? – odparł Wintergreen. Yossarian skapitulował. Pułkownik Cathcart znowu go wykiwał.

  8. – Pańskie pierdolone fotele katapultowe znajdowały się pierwotnie w planach dla pierdolonego starego stealtha. Z naszych raportów wynika, że podczas prób rozrywały na kawałki manekiny.

    – Możemy dostarczyć tyle manekinów, ile pan potrzebuje – oświadczył Milo.

    Grubas wywrócił się i rozbił sobie nos.

    – Mojego poprzednika niepokoił, jak sądzę – wtrącił dziekan wydziału nauk humanistycznych i społecznych Akademii Wojennej – los ludzi, a nie manekinów.

    – Możemy dostarczyć mu tylu ludzi, ilu potrzebuje.

    Chudzielec zgłupiał, a Grubas zapomniał języka w gębie.

    – Interesuje nas ich bezpieczeństwo. Twierdzi pan, że pańskie maszyny mogą pozostawać w powietrzu przez długi czas, być może nawet przez całe lata. Nasze maszyny z ludźmi na pokładzie muszą być zdolne do powrotu.

    – Po co?

    – Po co?

    – Tak, po co?

    – Po co mają wracać?

    (...) – Dokąd miałyby wracać, ty kutasie? – zapytał Wintergreen. – Tutaj również nie zostanie przecież kamień na kamieniu.

    s. 306

  9. – Możecie zbombardować kogoś, zanim jeszcze postanowicie to zrobić. Postanowicie to dzisiaj, a sprawę załatwi się wczoraj!

    – Naprawdę nie sądzę – odezwał się ktoś – żebyśmy potrzebowali samolotu, który jest w stanie zbombardować kogoś wczoraj.

    – Pomyślcie o możliwościach, jakie się otwierają argumentował Wintergreen. – Japończycy atakują Pearl Harbor. Wy strącacie ich dzień wcześniej. (...)

    – Nasz pierwszy zdolny do lotu bombowiec może wejść w skład wyposażenia sił powietrznych w roku dwutysięcznym i rozsławić na wieki wasze imię.

    – A co będzie, jeśli zaangażujemy się w wojnę nuklearną przedtem?

    – Wtedy nie dostaniecie naszego produktu. Musicie poczekać.

    – Wasz bombowiec stanowi w takim razie narzędzie pokoju.(...)

    – Naszego narzędzia pokoju można również użyć do nalotów dywanowych na miasta.

    – Nie chcemy bombardować celów cywilnych.

    – Owszem, chcemy. To znacznie obniża koszty.

    s. 304

  10. Słysząc alarm i widząc mrugające na konsoli kolorowe światełka, prezydent ucieszył się, że udało mu się wreszcie coś uruchomić. Zadowolony z siebie odchylił się i dopiero po jakimś czasie dotarło do niego, że nie ma pojęcia, jak zatrzymać to, co zapoczątkował. Bezskutecznie naciskał wszystkie guziki.

    (...) – To działa – oświadczył uśmiechając się prezydent. – Widzicie? Podobnie jak ta gra obok.

    (...) – Wystrzelił pan wszystkie nasze rakiety!

    – Wysłał pan nasze samoloty!

    – Ja je wysłałem? Dokąd?

    – Wszędzie! Tym czerwonym guzikiem, który pan wciąż naciska!

    – Tym? Nic o tym nie wiedziałem.

    – Niech pan go już więcej nie dotyka!

    – Skąd miałem wiedzieć? Wezwijcie je wszystkie z powrotem. Powiedzcie, że bardzo mi przykro. Nie zrobiłem tego naumyślnie.

    – Nie możemy wezwać z powrotem rakiet.

    – Ale możemy wezwać z powrotem bombowce.

    – Nie możemy wezwać z powrotem bombowców! Przypuśćmy, że ktoś zastosuje kroki odwetowe. Musimy załatwić ich pierwsi.

    – Nic o tym nie wiedziałem.

    – Musimy także wysłać wszystkie nasze bombowce drugiego uderzenia na wypadek, gdyby zechcieli podjąć kroki odwetowe po naszym pierwszym.

    – Chodźmy, panie prezydencie. Nie mamy ani chwili do stracenia.

    – Dokąd?

    – Do podziemi. Do schronów. Triage... nie pamięta pan?

    – Jasne. Grałem w to, zanim nacisnąłem ten guzik.

    – Niech to wszyscy diabli! Z czego pan się, do cholery, śmieje?

    – Nie ma w tym, kurwa, nic śmiesznego!

    – Skąd miałem wiedzieć?

    – Szybciej! To my jesteśmy tymi, którzy muszą przeżyć.

    s. 545

  11. – Gwarantuje pan, że pańskie samoloty będą działać?

    (...) – Nie rozumiem, kurwa, tych wszystkich pytań – stwierdził Wintergreen. – Jaką to robi pierdoloną różnicę, czy będą działały, czy nie? Ich główna wartość polega na odstraszaniu. Kiedy wejdą do akcji, wszystko i tak będzie już dawno przesrane.

    s. 308

  12. – Mamy bomby, które są w stanie wbić się setki mil w głąb ziemi, zanim eksplodują.Planujecie obecnie budowę bunkrów na głębokości czterdziestu dwu mil pod powierzchnią. Możemy zaopatrzyć nasze bomby w zapalniki, które spowodują wybuch o wiele głębiej, dzięki czemu ani po naszej, ani po ich stronie nie zginie ani jeden człowiek i nie ucierpi niczyja własność. Możecie prowadzić wojnę nuklearną, która nie spowoduje żadnych strat na ziemi. Czy to nie jest humanitarne? Moim zdaniem kurewsko humanitarne.

    – Istotnie kurewsko humanitarne.

    s. 308