Susana Fortes

Podczas wszystkich rewolucji z istoty ludzkiej wychodzi to, co najlepsze, i to, co najgorsze. Anioł i diabeł.

Ignorujemy zwiastuny, widzimy tylko to, co chcemy zobaczyć (…) W większym lub mniejszym stopniu dotyczy to nas wszystkich, ponieważ taka jest kondycja ludzka. (…) Nikt nie chce żyć z obsesją, zdominowany przez strach lub paranoję…

Część ludzi w obliczu nieszczęścia stara się iść do przodu, ale niektórzy tego nie potrafią i postanawiają zatrzymać się w tym samym miejscu co inni. Albo nie postanawiają, ale zatrzymują się, nie z wyboru, tylko po prostu dlatego, że nie mogą postąpić inaczej.

Gdyby ktoś zwracał baczniejszą uwagę na swoje sny, odkryłby, że ma dwie równoległe historie; nocną i dzienną. Bywają sny, które się powtarzają, na przykład kiedy się chodzi i kogoś szuka w nieznanym, ale zawsze tym samym miejscu.

Dokładnie w tej chwili, światło było formą nadziei, lekkiej, astralnej i być może całkowicie podświadomej, lecz zdolnej samoistnie sprawić, żeby każdy poczuł, iż przynajmniej tamtego ranka i w tamtym ogrodzie z jabłoniami, śliwami i drewnianym stolikiem, warto było żyć. Może wszystko polega właśnie na tym, żeby umieć ocalić z tego chwilowego piękna bodaj najmniejszy świetlisty klejnot.

Nie można kochać bez zuchwałości.

Czasami mamy czelność wyrokować o czymś, czego doświadczyli inni, mimo że nie potrafimy zrozumieć nawet tego, co się przydarzyło mam samym.

Grecy myśleli, że przeżyć to uniknąć przeznaczenia. Ale jeśli uda ci się uniknąć własnego przeznaczenia, w czyje życie wejdziesz?

Cierpliwość, podobnie jak zemsta, jest potrawą, którą się spożywa na zimno.

Kamuflaż jest podstawową taktyką, jaką należy opanować, żeby przetrwać w dowolnym świecie o nieznanym kodzie.

Czasami się zdarza, że na pozór wygrywamy, a w rzeczywistości przegrywamy, i odwrotnie: wydaje się nam, że stoczyliśmy się na dno, i nagle, nie wiadomo jak, znów wypływamy na powierzchnię.

Milczenie lub mówienie to dwie przeciwstawne formy ingerowania w przeznaczenie. Zawsze tak było. Teraz i pięć wieków temu. Mówią niewinni i dzieci, a także ci, którzy nie boją się prawdy. Milczą sceptycy, ludzie podejrzliwi i ci, którzy sądzą, że będą kiedyś mieli coś do ukrycia.