Susana Fortes
Cytaty
Ignorujemy zwiastuny, widzimy tylko to, co chcemy zobaczyć (…) W większym lub mniejszym stopniu dotyczy to nas wszystkich, ponieważ taka jest kondycja ludzka. (…) Nikt nie chce żyć z obsesją, zdominowany przez strach lub paranoję…
Część ludzi w obliczu nieszczęścia stara się iść do przodu, ale niektórzy tego nie potrafią i postanawiają zatrzymać się w tym samym miejscu co inni. Albo nie postanawiają, ale zatrzymują się, nie z wyboru, tylko po prostu dlatego, że nie mogą postąpić inaczej.
Gdyby ktoś zwracał baczniejszą uwagę na swoje sny, odkryłby, że ma dwie równoległe historie; nocną i dzienną. Bywają sny, które się powtarzają, na przykład kiedy się chodzi i kogoś szuka w nieznanym, ale zawsze tym samym miejscu.
Dokładnie w tej chwili, światło było formą nadziei, lekkiej, astralnej i być może całkowicie podświadomej, lecz zdolnej samoistnie sprawić, żeby każdy poczuł, iż przynajmniej tamtego ranka i w tamtym ogrodzie z jabłoniami, śliwami i drewnianym stolikiem, warto było żyć. Może wszystko polega właśnie na tym, żeby umieć ocalić z tego chwilowego piękna bodaj najmniejszy świetlisty klejnot.
Nie można kochać bez zuchwałości.
Czasami mamy czelność wyrokować o czymś, czego doświadczyli inni, mimo że nie potrafimy zrozumieć nawet tego, co się przydarzyło mam samym.
Grecy myśleli, że przeżyć to uniknąć przeznaczenia. Ale jeśli uda ci się uniknąć własnego przeznaczenia, w czyje życie wejdziesz?
Dziś bardziej niż kiedykolwiek światem kierują lobby i grupy nacisku. Oprócz mafii, CIA, Opus Dei, loży P2 i wielkich korporacji międzynarodowych istnieją także stowarzyszenia, które je zwalczają i globalnie im się przeciwstawiają (…) Prawdziwe niebezpieczeństwo jest tam, gdzie zawsze: w sercu władzy.
Cierpliwość, podobnie jak zemsta, jest potrawą, którą się spożywa na zimno.
Nigdy nie uważałam kurii rzymskiej za zgromadzenie siostrzyczek miłosierdzia.
Kamuflaż jest podstawową taktyką, jaką należy opanować, żeby przetrwać w dowolnym świecie o nieznanym kodzie.
Czasami się zdarza, że na pozór wygrywamy, a w rzeczywistości przegrywamy, i odwrotnie: wydaje się nam, że stoczyliśmy się na dno, i nagle, nie wiadomo jak, znów wypływamy na powierzchnię.
