Paulo Coelho

Nieważne skąd są diamenty; ważne, żeby lśniły. Na tym świecie jedynie miłość zasługuje na wszystko. Cała reszta nie ma najmniejszego sensu.

Mity nie mają nic wspólnego z rzeczywistością.

Kiedy dusza staje przed sądem bożym, Bóg jej nie zapyta o imię. Bóg zapyta: „Kochałaś za życia?” Bo co stanowi esencję życia? Zdolność do miłości, a nie imiona w paszportach, dowodach osobistych, na identyfikatorach czy wizytówkach.

Nigdy nie wolno traktować prasy źle, ale też nigdy nie należy szczerze odpowiadać na żadne z ich pytań. Wystarczy kilka zdawkowych słów.

Czy można zatrzymać postęp? Czy to rozsądne hamować przemiany?

Kiedyś zapytał przyjaciela o przyczynę tak wielkiego zainteresowania celebrytami:

– To nie są wyłącznie wielbiciele ich talentu – wyjaśnił przyjaciel. Jak świat światem, człowiek wierzy, że bliskość czegoś nieosiągalnego i tajemniczego jest w stanie obdarzyć go niezliczonymi łaskami. Dlatego ludzie pielgrzymują do duchowych mistrzów i miejsc świętych.

Legenda jest ważniejsza od rzeczywistości.

Tymczasem w świecie mody – i pewnie w każdej innej dziedzinie – najlepszą rekomendacją jest dobre słowo od ludzi z branży.

Czy to w ogóle ma sens? Czy nie lepiej pogodzić się z przeznaczeniem, pozwolić życiu toczyć się własnym rytmem i czekać, aż ludzie się opamiętają?

Miej odwagę powiedzieć władcy „nie”, nawet jeśli wiele wówczas ryzykujesz.

W nieudanych małżeństwach, kiedy jedno z dwojga się zatrzymuje, drugie zmuszone jest zrobić to samo. A kiedy on lub ona czeka, w ich życiu pojawiają się kochankowie lub kochanki, działalność dobroczynna, nadopiekuńczość wobec dzieci, pracoholizm czy inne nałogi. Byłoby o wiele prościej porozmawiać otwarcie o sprawie, nie dać za wygraną, krzyczeć: „Zróbmy coś z tym, ruszmy do przodu, przecież umieramy z nudy, ze zmartwienia, ze strachu!”.

Miłość i uzależnienie chodzą w parze.