Paulo Coelho
Cytaty
Oto dewiza człowieka o wyszukanym smaku: znaleźć to, co najlepsze, a o czym inni nawet nie słyszeli.
Nie ma sensu walczyć z podświadomością zbiorową.
Z dwóch różnych pierwiastków rodzi się miłość. Wobec sprzeczności miłość się umacnia. W konfrontacji i przemianach miłość się utrwala.
Gdyby nawet znalazł się człowiek, który zna odpowiedzi na wszystkie pytania, jego odpowiedz na pytanie „Czy Bóg istnieje?” nie miałaby żadnego znaczenia.
Zawsze pojawia się w naszym życiu takie wydarzenie, które sprawia, że przestajemy się rozwijać. Jakiś wstrząs, gorzka porażka, zawód miłosny, a nawet zwycięstwo, którego sens zrozumieliśmy opacznie, powoduje, że budzi się w nas tchórzostwo i stajemy w miejscu.
(…) A poza tym miłość usprawiedliwia czyny, których zwykli ludzie często nie są w stanie zrozumieć – chyba że ktoś przeżyje dokładnie to, co on przeżył.
Dobry strateg stale modyfikuje swe plany.
Gromadzenie miłości przynosi szczęście, gromadzenie nienawiści sprowadza tragedie.
Czym zresztą są dobre intencje, cnota, prawość? Niemcy, którzy budowali obozy koncentracyjne, uważali się za ludzi prawych, bo sumiennie wykonywali rozkazy. Lekarze, którzy podpisywali zaświadczenia o niepoczytalności i wysyłali przeciwników reżimu na Syberię, wierzyli w sprawiedliwość komunizmu. Żołnierz zabija w imię ideałów, których sam nie pojmuje, a też ma dobre intencje, też jest prawy i szlachetny. Nie, to nieprawda. Zgrzeszyć w dobrym celu jest cnotą, użyć cnoty w złym celu jest grzechem.
Jestem tu po to, żeby zdemaskować nasze zniewolenie przez żądzę posiadania! Przestaliśmy myśleć samodzielnie. Manipuluje nami reklama i kłamstwo!
Niektórzy są wiecznie niezadowoleni. Kiedy mają niewiele, chcą więcej. Jeśli mają dużo, chcą jeszcze więcej. A kiedy już to osiągną, tęsknią za prostym, skromnym życiem.
Każe się nam ufać nauce bardziej niż wierzyć w wartości duchowe. Karmimy nasze dusze tym, co społeczeństwo nazywa rzeczami ważnymi, a w rzeczywistości umieramy, bo zdajemy sobie sprawę, co się wokół nas dzieje. Wiemy, że zmusza się nas do robienia tego, czego nie mieliśmy zamiaru robić. Mimo to nie stać nas, żeby wszystko rzucić i poświęcić resztę dni i nocy prawdziwemu szczęściu, rodzinie, naturze, miłości. A dlaczego? Bo czujemy się zobowiązani skończyć to, co rozpoczęliśmy: osiągnąć wymarzoną stabilizację finansową, która pozwoli nam cieszyć się resztką życia we dwoje. Bo jesteśmy ludźmi odpowiedzialnymi.
