Ostatnio dodane

Nadchodzi taki czas, kiedy przestajesz się przejmować spojrzeniami widzów.Demonstracja urody przypomina tani przepych, jest dobra dla młodych i głupich. Liczy się działanie. Przy nim wszystko inne to tylko błyskotki.

Wojna to pojedynek umysłów. Dopóki będziecie się upierać, żeby prowadzić ją sercem, nie macie szans.

Nic nie zubaża bardziej niż ambicja.

Czasami zbrodnia pozostaje zbrodnią, choćby jej ofiara była godna politowania.

Wszystkie wierzenia są wyrafinowane. A „barbarzyństwo” to tylko inna nazwa tego, co nieznane i groźne.

Kiedy zanalizuje się wypadki odpowiednio wnikliwie, zawsze widać, że katastrofa i triumf, obiekty zainteresowania historyków, nieuchronnie zależą od trywialnych, przypadkowych wydarzeń. Jeśli zbyt długo zastanawiam się nad tym faktem, nie boję się że jesteśmy pijakami w świętym tańcu, jak pisze Protathis, lecz że tego tańca wcale nie ma.

Człowiek nie może się sam nazwać prawym. Może co najwyżej mieć nadzieję, że taki jest. I właśnie ta nadzieja nadaje sens naszym poczynaniom.

Strach ma wiele postaci, lecz nigdy nie jest tak niebezpieczny jak wtedy, gdy łączy się z władzą i ciągłą niepewnością.

Żeby samej jeść, trzeba karmić innych.

Obowiązek wyznacza dystans między tym, co zwierzęce, i tym, co boskie.

Oto problem ze wszystkimi wielkimi objawieniami: ich znaczenie często przekracza możliwości naszego pojmowania. Rozumiemy dopiero potem, zawsze potem. Nie tylko wtedy, gdy jest za późno, lecz właśnie dlatego że jest już za późno.

Kiedy człowiek wierzył, wiara poruszała jego duszę; kiedy wiary zabrakło, cały świat działał przeciw niemu.