Ostatnio dodane

– Zło się rozszalało Tata.

– Co ty opowiadasz? To wymysł twojej wyobraźni. Świat zawsze był taki sam.

– Czy dlatego negujemy istnienie zła, że nie wierzymy w moc dobra?

To tak jak my wszyscy, od dnia narodzin umieramy po trochu.

Każdy człowiek ma swoją karmę, (…) nie można kierować cudzym życiem, (…) czasami można jedynie skorygować bieg własnego.

Nieważne skąd się pochodzi, tylko dokąd się zmierza.

Życie i śmierć mają swój czas. Kiedy Bóg zsyła na nas nieszczęścia, daje nam siłę na ich dźwiganie.

Wszystko można było załatwić przez znajomości albo przez łapówkę.

Odpowiedzialność za moje szczęście spoczywa wyłącznie na mnie. Mój mąż mi go nie da niczym prezentu zawiniętego w delikatną bibułkę, dzień po dniu muszę je sobie wypracowywać, wkładając w to wiele wysiłku.

Bóg dał ci rozum, żebyś robiła z niego użytek, ale ostrzegam, że droga buntu jest usiana niebezpieczeństwem i pełna bólu, trzeba wiele odwagi, aby nią kroczyć. Nie zaszkodzi poprosić opatrzność boską o trochę wsparcia.

Zawsze czułam się inna, odkąd pamiętam, żyłam w izolacji; tak naprawdę nie należałam do mojej rodziny, mojego środowiska czy jakiejkolwiek grupy. Przypuszczam, że z tego poczucia samotności rodzą się pytania.

Pisz szczerze i nie przejmuj się uczuciami innych, bo wszystko jedno co napiszesz, i tak cię będą nienawidzić, radzi mi natomiast Nivea.

Wiedziałam tak mało o mechanizmach działania terroru, że minęło sporo czasu, zanim odebrałam pierwsze znaki ostrzegawcze; nic nie wskazywało na to, że w mroku funkcjonuje drugi świat, ta nieludzka straszna rzeczywistość.

Prawda jest ulotna, obmywana potokami deszczu.