Ostatnio dodane

Sięgnęła dna, teraz przyszła pora, aby się od niego odbić i ponownie wypłynąć na powierzchnię.

Ilekroć o coś pytałam, moja wspaniała nauczycielka zamiast mi odpowiedzieć, wskazywała drogę ku odpowiedzi. Nauczyła mnie porządkować myśli; badać, czytać i słuchać, szukać alternatyw, rozwiązywać stare problemy nowymi metodami, spierać się wykorzystując do tego logikę. Przede wszystkim nauczyła mnie nie wierzyć we wszystko na ślepo, wątpić i kwestionować nawet to, co wydawało się niepodważalną prawdą, na przykład wyższość mężczyzny nad kobietą albo wyższość jednej klasy społecznej nad drugą.

Wiara jest darem, Bóg, kiedy kogoś wybiera, zagląda mu w oczy i wymawia jego imię, ale mnie wytknął palcem i napełnił wątpliwościami.

Życie to jeden wielki kłopot i (…) nie trzeba aż tak bać się jego utraty. Nie zapominajmy, że tak czy inaczej kroczymy ku śmierci.

Wytłumaczył mi, że w jego oczach praca nie jest cnotą, ale koniecznością i tylko imbecyl chciałby się trudzić mając jedzenie za darmo.

Natomiast młody chilijski lekarz nie żałował morfiny, uważał, że ustawiczny ból odbiera choremu fizyczną i moralną odporność, opóźniając albo nawet uniemożliwiając wyzdrowienie.

W czasach niepewności ludzie odkryli swoje prawdziwe oblicza, najbardziej waleczni przywódcy polityczni jako pierwsi nabrali wody w usta albo uciekli z kraju, natomiast inni, którzy szli przez życie bez zbytniego hałasu, wykazywali się niezwykłą odwagą.

W ciągu tego długiego czasu milczenie i frustracja będą moim więzieniem.

Ojciec to słowo zakazane, kto je wypowie, obudzi śpiące demony.

Jestem tratwą płynącą bez celu po oceanie żalu.

Mój syn ma swoją nieustępliwą strategię, stoi twardo na swoim stanowisku, odpuszcza trochę i czeka, unikając nie potrzebnych konfrontacji. Na dłuższą metę zwycięża na skutek zmęczenia przeciwnika.

Moje życie dzieje się, kiedy je opowiadam, a moja pamięć utrwala się, kiedy piszę; to, co nie zostało ubrane w słowa na papierze, zostanie zatarte przez czas