Zielone CytatyOstatnio dodane
Najnowsze cytaty z książek w kolekcji Zielone Cytaty — fragmenty dodane przez czytelników, każdy z autorem, książką i stroną, z której pochodzi.
[...] duma - ta niewidzialna kość, która usztywnia kark.
Rozdział 2, Przydrożny zajazd, I · s. 105
Najgorsze w [...] pytaniach było jej zdaniem to, że człowiek naprawdę ma ochotę je zadać.
Rozdział 1, Rewolwerowiec, VII · s. 66
[...] padał z nóg, a to, że żył, wynikało wyłącznie z przyzwyczajenia.
Rozdział 1, Rewolwerowiec, II · s. 40
[...] tylko Panu Bogu udaje się za pierwszym razem.
s. 24
Większość tego, co pisarze piszą o swoich książkach, to wydumane brednie.
s. 19
Kiedy macie dziewiętnaście lat, mogą Wam się kazać wylegitymować w barze i powiedzieć, żebyście spieprzali, żebyście gdzie indziej robili z siebie głupka, ale, na Boga, nie mogą Wam się kazać wylegitymować, kiedy siadacie, żeby namalować obraz, napisać wiersz czy opowiedzieć historię [...].
Wstęp, O byciu dziewiętnastolatkiem - i kilku innych rzeczach, I · s. 12
Najbardziej punktualni są umarli.
Miasteczko Świat · s. 17
Susza w mojej głowie jest tak wielka
że muszę uważać
aby pamięci
nie zaprószyć ogniem.Susza · s. 15
Tyle świętych
że zasłaniają już niebo.Sokowirówka · s. 7
Nie było planów emerytalnych dla oszustów, dziwek i ćpunów. Inna sprawa, że gros z nich nie dożywało wieku emerytalnego.
Rozdział dwudziesty trzeci · s. 210
Byłam [...] od niego mądrzejsza o pewne doświadczenie - ja naprawdę rzuciłam heroinę i wiedziałam, że jeśli człowiek decyduje się na ten krok, przestaje ględzić i po prostu robi to, co trzeba zrobić. Czcze przechwałki, że to łatwizna, że już jutro, góra za tydzień itede, itepe, nie przybliżały delikwenta do normalności, wręcz przeciwnie. Kiedy się już wygadał, czuł, że odwalił kawał dobrej roboty i że zasłużył sobie na kolejną szprycę w celu podbudowania morale.
Rozdział jedenasty · s. 116
[...] narkoman to również swego rodzaju specjalista orientujący się jak mało kto, ile czego można sobie wstrzyknąć, żeby zaćpać na sto dwa, a przy tym przeżyć. Ci, którzy tej wiedzy na czas nie posiedli, od dawna gryzą ziemię.
Rozdział piąty · s. 54





