Ostatnio dodane

Gdy życie obrzuca cię łajnem, strząśnij je z siebie, po czym je zdepcz. Z każdym kolejnym takim czynem będziesz stał nieco wyżej.

Tylko współcześni Europejczycy radośnie odnoszą się z pogardą do siebie samych na międzynarodowym targowisku dla sadystów.

Jeżeli w przyszłości Europy Zachodniej nie ma miejsca dla kultury, która ją ukształtowała, to z całą pewnością zastąpią ją inne kultury i tradycje.

Eksperymenty psychologiczne wykazały, że aby pochwała została usłyszana, należy chwalić kogoś przeciętnie przez piętnaście sekund. Z kolei krytycyzm jest odbierany przez jego cel natychmiastowo!

Na poszczególnych etapach swojego upadku komunizm ujawniał nie tylko własne zbrodnie, ale również głupotę kilku pokoleń ludzi, którzy rzekomo należeli do najinteligentniejszych i najświatlejszych na całym kontynencie. Od epoki Marksa aż po 1989 rok wielu spośród najinteligentniejszych ludzi skalało się poparciem dla systemu komunistycznego. Od George’a Bernarda Shawa po Jeana-Paula Sartre’a, prawie wszyscy ci świeccy prorocy byli apologetami najgorszych ustrojów swoich czasów.

Kiedy pojawia się nowe doświadczenie, dobrze jest uwolnić się od wspomnień dotyczących przeszłości. Nie mów – Nieeeeeeeeee! One są zbyt cenne (…) Oczyść półkę swojego mózgu. Nie doświadczysz dzięki temu stresu, a teraźniejszość nie będzie musiała rywalizować o twoją uwagę ze wspomnieniami, wskutek czego będziesz w pełni radować się tym, co nowe. Uczyń ze swojego umysłu pustą półkę, na której będzie znajdowało się wystarczająco dużo miejsca, by cieszyć się najnowszymi darami, czyli teraźniejszością.

Służba oddania dla Pana staje się doskonała, gdy skupia się na niej cała uwaga bhakty. Zerwanie wszelkich więzi uczuciowych nie oznacza zupełnej negacji wyższych aspektów życia, np. miłości do drugiej osoby. Nie było by to możliwe. Żywa istota musi kochać innych bez względu na to, kim jest. Jest to jeden z symptomów życia. Nie sposób unicestwić symptomów życia w rodzaju pragnienia, gniewu, tęsknoty, miłości, itd. Trzeba tylko zmienić ich obiekt. Występowania pragnień nie można zanegować, z tym że w służbie oddania pragnienie przyjemności zmysłowych zostaje zastąpione pragnieniem służenia wyłącznie Panu. Tak zwana miłość do rodziny, społeczeństwa, ojczyzny itd. to nic innego jak różne postacie zadowalania zmysłów. Kiedy to pragnienie przemienione zostanie w pragnienie sprawiania przyjemności Panu, zwie się czystą służbą oddania.

Wyrzeczenie i oddawanie się przyjemnościom są niczym wahadło poruszające się to w jedną, to w drugą stronę. Z jednej strony podejmujemy fałszywe wyrzeczenie, a z drugiej stajemy się fałszywymi odbiorcami przyjemności. Rozwiązanie tego problemu znajdziemy tutaj. Jeśli naprawdę chcemy wyzwolić się od przywiązania do świata, musimy zwiększyć przywiązanie do Kṛṣṇy. Dlatego Kuntīdevī modli się: tvayi me 'nanya-viṣayā. Pragnie ona, aby jej uwaga była bezustannie skupiona na Kṛṣṇie i nie zwracała się ku niczemu innemu. Oto wyróżnik czystej służby oddania. Rupa Gosvami mówi, że służba oddania nie może być niczym skażona (anyābhilāṣitā-sūnyaṁ jñāna-karmādy-anāvṛtam).

Akceptowanie pochwał i uznania innych ludzi powoduje, że nie rośnie twoje ego, ale serce.

W buddyzmie wywoływanie w innych wściekłości i znieważanie ich określane jest mianem „tymczasowego obłędu”. Gdy zdasz sobie sprawę, że osoba, która cię rozzłościła, jest tymczasowo chora umysłowo, możesz odpowiedzieć ze spokojem, a nawet współczuciem: „Och, ty moje biedactwo”.

Bhakta podporządkowuje się Kṛṣṇie bez zastrzeżeń, dlatego jest zwany akiñcana. Słowo kiñcana odnosi się do tego, co zachowujemy dla siebie samych, a akiñcana znaczy, że nic dla siebie nie zatrzymujemy. Właśnie takie postępowanie jest pożądane. Z drugiej zaś strony należy unikać imitowania osób w pełni podporządkowanych. Trzeba raczej pójść za przykładem Rūpy Gosvāmīego i pięćdziesiąt procent majątku oddać Kṛṣṇie, dwadzieścia pięć procent krewnym, którzy także czegoś oczekują, a pozostałe dwadzieścia pięć procent zatrzymać dla siebie na nagłe potrzeby. Rūpa Gosvāmī w ten właśnie sposób rozdzielił pieniądze, zanim usunął się z czynnego życia. Kiedy zaś aresztowano jego brata Sanātanę, także wzniosłego bhaktę, wydał wszystko. Na tym polega podporządkowanie.

Człowiekowi nie wolno zabijać zwierząt, skoro ma dosyć pożywienia w postaci zbóż i warzyw. Rzeki użyźniają pola, które rodzą ponad potrzebę. Wzgórza dostarczają minerałów, a oceany drogocennych kamieni. Jeśli ludzkość ma pod dostatkiem zboża, minerałów, klejnotów, wody, mleka itd., po co jej okropne zakłady przemysłowe funkcjonujące kosztem mozołu zatrudnionych tam nieszczęśników? To, czy otrzymamy wszystkie te dary natury, zależy od łaski Pana, musimy być zatem posłuszni Jego prawom. Wtedy dzięki pełnieniu służby oddania osiągniemy doskonałość życia. (…) Kuntīdevī mówi, że w królestwie Pana jest pod dostatkiem zbóż, drzewa uginają się pod ciężarem owoców, rzeki wartko płyną, wzgórza obfitują w minerały, a oceany w bogactwa. Nie wspomina ani słowem o rozkwicie przemysłu czy rzeźniach, bezsensownych tworach, które człowiek wymyślił po to, by stwarzać problemy. Polegając na tym, czego dostarcza nam Bóg, nie zaznamy niedostatku, tylko szczęścia (ānanda).