Ostatnio dodane

Na przyjęciu odczytała piękne słowa Samuela Ullmana, które ponoć tak lubił też generał Douglas MacArthur.

Mogą być moim mottem, mogą być mottem wielu:

„Młodości nie mierzy się liczbą lat, ale świadomością umysłu. Tak długo, jak twoje serce dostaje impulsy radości i odwagi, reaguje na innego człowieka – tak długo jest się młodym. Kiedy wszystkie połączenia się przerwą i serce pokryje się śniegiem pesymizmu – wtedy jesteś stary i Bóg może się użalić nad twoją duszą”.

Jeśli się rzeczywiście kogoś kocha, nie pragnie się go zranić.

Tym, co w spotkaniach z chrześcijańskimi misjonarzami (…) napawało barbarzyńców grozą, był nie tyle sam obcy bóg, ile wymagania monoteizmu. Nie brak świadectw, że poganie gotowi byli włączyć Chrystusa do swego panteonu, nie kwestionowali bowiem ani jego istnienia, ani jego potęgi (…). Sam chrzest nie przerażał. Przerażało towarzyszące przyjęciu nowej wiary demonstracyjne zniszczenie starego kultu.

Prawdziwej miłości nie można się oprzeć.

Nie można mieć w życiu wszystkiego! Trzeba się cieszyć z tego, co się ma i wykorzystać to jak najlepiej!

Dopóki świat będzie tolerował państwa popierające terroryzm, zawsze będą wysadzane samoloty, niewinni ludzie będą umierać, a prawdziwi zbrodniarze pozostaną na wolności.

Głowa bowiem i serce, jak sam powiedziałeś, to najlepszy pergamin, na którym można pisać.

Noc znieczulała, a sen pozwalał zapomnieć o tym, co gnębiło duszę, a czasem i ciało. Przynajmniej na kilka godzin.

(...) Kościół katolicki to jedna wielka instytucja... ubezpieczeniowa! (...) Życie duchowe przeciętnego katolika w naszym kraju niewiele różni się od wykupywania polisy czy opłacania kolejnych rat. (...) A to, że jak damy księdzu, który przychodzi po kolędzie, kopertę z ofiarą, to zapewni nam to bezpieczeństwo na przyszłość. Od czasu do czasu wypada iść do kościoła jak na przegląd rejestracyjny pojazdu. Dziecko wyprawić do komunii, by i ono było bezpieczne i nie czuło się poszkodowane, bo inni dostali prezenty. Wyspowiadać się, żeby nie było ukrytych usterek.

Mieć puste kieszenie to dziś trochę tak, jak nie istnieć.

Każdy sposób myślenia o przeszłości wiąże się z jakimś sposobem wartościowania i rozumienia współczesnego świata. Rozbieżność sądów wartościujących, choćby w postaci odmiennych ocen ważności, jest zawsze obecna w sporach o interpretację procesów historycznych. Dlatego spory te nie są do końca rozstrzygalne.

(...) wiara powinna być wolna od polityki, władzy i wszystkiego co się z nimi wiąże. Że krzewić ją trzeba miłością, a nie ogniem i mieczem.