John Katzenbach
Cytaty
(…) psychoanaliza nie jest antybiotykiem dla duszy – nie zabija infekcji rozpaczy, czyniącej z ludzi kaleki.
Każdy potrzebuje przewodnika na drodze do piekła.
Szaleństwo i długie piesze spacery to okno z najrozleglejszym widokiem na ludzką naturę (…).
Większość miłosnych piosenek to nie są wcale piosenki o miłości. Mówią o wielu sprawach. Ale najczęściej o frustracji. Może o pożądaniu. Pragnieniu. Rozczarowaniu. Rzadko o tym, czym miłość jest naprawdę, a jest ona, jeśli pominiemy te wszystkie jej aspekty… no cóż, wzajemną zależnością.
Najlepiej działającą groźbą, (…) jest nie ta, którą się słyszy, lecz ta, którą sobie wyobrażamy.
Zemsta służy oczyszczeniu serca i duszy. Istnieje, odkąd pierwszy jaskiniowiec zlazł z drzewa i rąbnął w łeb swojego pobratymca z jakichś honorowych powodów.
Zrozumienie jest, jak mówią, krokiem w kierunku oświecenia.
To, że coś ci się nie podoba, nie znaczy, że możesz to zignorować.
Psychologicznie jesteśmy produktem tego, skąd pochodzimy.
Pamięć często rozmywa wspomnienie bólu.
(…) zrozumiałem, że można było znajdować się w pomieszczeniu, za ścianami, zakratowanymi oknami i zamkami w drzwiach, w otoczeniu innych wariatów albo nawet być wciśniętym samotnie do izolatki, ale tak naprawdę przebywało się gdzie indziej. Prawdziwe otoczenie tworzyły wspomnienia, związki, wydarzenia, wszelkiego rodzaju niewidoczne siły. Czasem omamy. Czasem halucynacje. Pragnienia. Sny i nadzieje albo ambicje. Czasem gniew. To bardzo ważne: zawsze rozpoznawać, z czego wzniesione są prawdziwe mury.
(…) nauczył się mówić dużo w taki sposób, by nic nie powiedzieć, co było jednym z najskuteczniejszych sposobów kłamstwa.
