George R.R. Martin

Wierzę w stalowe miecze, złote monety i ludzki spryt (…). I w to, że kiedyś istniały smoki. Ostatecznie widziałem ich czaszki.

(…) ludzie często domagają się prawdy, ale rzadko lubią jej smak.

Miłość to trucizna. Jej smak jest słodki, ale zabije cię niezawodnie.

Światło nie może być sprzymierzeńcem ciemności.

Zauważyłeś, że przestało padać, gdy znalazłem się pod dachem? Teraz kiedy wyszedłem na dwór zaraz znowu się rozpada. Bogowie i psy szczają na mnie z równym zapałem.

Ten, kto przechodzi przez życie pośpiesznie, szybciej dociera do grobu.

Łzy nie są jedyną bronią kobiety. Masz między nogami inną i lepiej naucz się jej używać. Przekonasz się, że mężczyźni bez skrępowania robią użytek ze swoich mieczy. Obu rodzajów.

Jeśli połowa cebuli zgnije i sczernieje, to cebula jest zgniła. Tak samo mężczyzna jest albo dobry, albo zły.

Niektórzy ludzie są jak miecze, stworzeni do walki. Jeśli zawiesić je na ścianie, rdzewieją.

Żeby dotrzeć na północ, trzeba zmierzać na południe. Żeby znaleźć się na zachodzie, powinno się podążać na wschód. Żeby iść naprzód, należy się cofać, a żeby dotknąć światła, musi się przejść przez cień.

Kochałem dziewczę białe jak zima, co miało księżyc we włosach.

(…) przegrana jest mordercą strachu.