Cytaty o życiu

Światem rządzą niezbyt zrozumiałe, za to stalowo konsekwentne zasady i kto się z nimi nie liczy, ten bierze w dupę bez litości.

Co ma nie osiadać, skoro jak wszystko w moim życiu budowałem na piasku.

Wydaje się nam, że nauka dostarczyła już wszystkich odpowiedzi na temat genezy świata i człowieka. Ale to nieprawda, bo nauka nie potrafi odpowiedzieć na co najmniej dwie kluczowe kwestie. Pierwsza to sam początek życia. Upraszczając i mówiąc obrazowo: połóżmy kamień i czekajmy, że na jakimś etapie wzbudzi się do życia. Chodzi więc o przejście od materii nieożywionej do życia – na to żadnej przekonującej odpowiedzi nie ma. Druga sprawa to przejście od rozmaitych istot żywych do człowieka.

W życiu nie chodzi o to, by przeżyć burzę, ale o to, by tańczyć w deszczu.

W życiu jak w powieści – wszystko zatacza koło.

Wszyscy nosimy w głowie obraz tego, jak powinno wyglądać nasze życie, namalowany pędzlem naszych pragnień i celów. Tymczasem w ostatecznym rozrachunku okazuje się, że ono nigdy nie wygląda tak, jak sobie wyobrażaliśmy. W tym tkwi tajemnica człowieczeństwa. Choć wolimy w to nie wierzyć, życie w znacznej części jest tylko reakcją na okoliczności.

Metafizycznie życie jest jedynym fenomenem będącym końcem samym w sobie: wartością zdobytą i podtrzymywaną przez stały proces działania. Epistemologicznie, pojęcie wartości jest genetycznie zależne i wyprowadzone z wcześniejszego pojęcia życia. Mówienie o „wartości” w oderwaniu od „życia” jest gorsze niż sprzeczność w określeniach. Jedynie pojęcie „życie” uzasadnia pojęcie „wartość”.

Życie ma wiele różnych stron. Może być piękne, lecz również bezlitosne.

Jak bardzo nieprzewidywalne potrafi być życie, jak krótki dystans dzieli najczarniejszą rozpacz i pesymizm od radości, od której wprost kręci się w głowie.

Życie to uniwersytet śmierci.

Choć życie miało wiele wad i niedostatków, alternatywa okazywała się nieskończenie gorsza.

Na tym polega życie (…). – Dostaje się to, co daje się od siebie.