Cytaty o wyobcowaniu

85 cytatów · 58 autorów

Cytaty

  1. Każdy jest pogrążony w swojej osobistej śpiączce.

  2. Działo się w nim coś zupełnie mu nieznanego, nowego, coś, czego nigdy nie odczuwał. Nie tyle umysłem, ile intuicją, całą siłą uczucia pojął, że nie tylko z czułymi zwierzeniami, jak przedtem, ale z niczym w ogóle nie może się już więcej zwracać do tych ludzi, do kancelarii cyrkułu; niechby to byli nawet rodzeni jego bracia i siostry, a nie porucznicy dzielnicowi, również nie miałby po co zwracać się do nich ani teraz, ani w żadnym innym momencie życia; nigdy dotychczas nie doznawał jeszcze równie dziwnego i przerażającego uczucia. A najbardziej męczyło go to, że było to raczej wrażenie nić świadomość, bezpośrednie doznanie, najboleśniejsze ze wszystkich przeżytych przez niego dotąd wrażeń.

  3. Wszyscy kręcą się wokół mnie jak zjawy, ukazują się i nikną, niczego nie rozumieją, a ja to tylko wiem, że jestem jednym z tych cieni.

    s. 75

  4. Ale teraz jestem gotów się urodzić. W końcu przychodzę na świat. Świat, w którym nigdy nie będę się czuł dobrze, którego nigdy nie zrozumiem ani nie zaaprobuję i któremu nie wybaczę.

  5. Jak świeże są barwy tych, co byli w cieniu.

  6. Ci, co przerośli epokę, chodzą ze spuszczoną głową.

  7. Jedni rodzą się za późno, a drudzy za wcześnie

    To wielka sztuka zrodzić się współcześnie!

    s. 129

  8. [...] paktować z tym światem, należeć do niego, mieć w nim znaczenie i mieć się dobrze [...] to nie dla mnie, tego mi nie wolno, to grzech przeciwko wszystkiemu, co znam jako dobre i święte, i w czym uczestniczyć jest dla mnie szczęściem.

    Zniechęcenie · s. 82

  9. Wychodząc z Luna Parku, kronopio widzi,
    że jego zegarek się spóźnia, że jego zegarek się spóźnia, że jego zegarek.

    Smutek kronopia wobec tłumu fam
    idących w górę ulicą Corrientes o godzinie jedenastej dwadzieścia,
    podczas gdy on, przedmiot zielony i wilgotny, idzie o jedenastej piętnaście.

    Smutek kronopia · s. 105

  10. Cenię tylko tę umysłowość, która nie współgra z własną epoką; podobnie podziwiam tylko tego, kto z niej czmycha, więcej: kto jest zdrajcą wobec czasu i historii.

  11. Znasz to uczucie, gdy widzisz rzeczy nie z tego świata? Gdy do niego przywykniesz, zaczynasz dostrzegać, że świat rzeczywisty nijak do ciebie nie przystaje.

    wypowiada K. · Wniebowstąpienie K. albo utonięcie K. · s. 33

  12. Jakże nie mam być wilkiem stepowym i nędznym pustelnikiem pośrodku świata, którego celów nie podzielam, którego radości są mi obce!