Dziennik

Piękno to przestarzała idea. Powierzchowna. Oszustwo.

Każdy jest pogrążony w swojej osobistej śpiączce.

Żeby tworzyć prawdziwą sztukę, trzeba poznać smak cierpienia.

Masz nieskończoną liczbę sposobów, żeby popełnić samobójstwo, nie umierając na śmierć.

Gówno to już estetyczny banał.

Natchnienie wymaga choroby, kalectwa, szaleństwa.

Ze szkoły artystycznej wynosi się etykietę dotyczącą narkotyków. Należy się dzielić.

Jeśli nieszczęście rodzi natchnienie, to Misty powinna być u szczytu swoich możliwości.

Twój charakter pisma. Sposób chodzenia. To, jaki wzór porcelany wybierasz. Wszystko to zdradza ciebie. Wszystko, co robisz, ujawnia twoją rękę.

Wszystko jest autoportretem.

Wszystko jest dziennikiem.

Może ludzie muszą naprawdę odcierpieć swoje, zanim mogą zaryzykować robienie tego, co lubią.

Nic nie było tak rzeczywiste jak jej wyimaginowany świat.