Cytaty o śmierci

Każda piędź ziemi, po której [...] stąpasz, jest grobem, z którego dochodzi cię jęk umarłych.

Śmierć jest niczym — jedno dmuchnięcie i świeca gaśnie — ale starość to straszna hańba!

Na szczyt mogą prowadzić dwie równie strome i ryzykowne ścieżki. Działać tak, jakby śmierć nie istniała, i działać, myśląc w każdej chwili o śmierci, to chyba to samo [...].

Krewni nie mają nigdy dość taktu, aby umrzeć w stosownej chwili.

Umieram, jak żyłem - ponad stan.

Umarli często nie chcą odejść.

Caravaggio był malarzem nieustannego zmagania się światła z cieniem. Miało ono dla niego taki sam posmak tajemnicy jak nieuchwytne mierzenie się, wzajemne przenikanie się życia ze śmiercią.

Nie wiem nawet, co to jest godność. Rodzić się i umierać nie jest czymś godnym. Zdarza się to każdemu żyjącemu stworzeniu i nie znaczy nic ponad to.

Dopiero, kiedy wiedza o czymś powoli rozprzestrzenia się w całym ciele, człowiek wie naprawdę. Wiem także, że jak każde stworzenie muszę umrzeć, ale moje serce, moje nogi i moje wnętrzności jeszcze o tym nie wiedzą i dlatego śmierć wydaje mi się taka nierealna.

Perspektywa śmierci to bardzo silna motywacja.

Kto umierającego smuci, wiem, że grzeszy.

Tak zwycięzców zwyciężył w końcu sen, brat śmierci.