Dopiero, kiedy wiedza o czymś powoli rozprzestrzenia się w całym ciele, człowiek wie naprawdę. Wiem także, że… — Marlen Haushofer
Dopiero, kiedy wiedza o czymś powoli rozprzestrzenia się w całym ciele, człowiek wie naprawdę. Wiem także, że jak każde stworzenie muszę umrzeć, ale moje serce, moje nogi i moje wnętrzności jeszcze o tym nie wiedzą i dlatego śmierć wydaje mi się taka nierealna.
s. 55
Więcej z tej książki
Nie ma rozsądniejszego odruchu jak miłość. Ona kochającemu i kochanemu czyni życie łatwiejszym do zniesienia. Tylko powinniśmy byli w porę zrozumieć, że była to dla nas jedyna możliwość, jedyna nadzieja na lepsze życie.
s. 208
Litość była jedyną formą miłości, jaka mi pozostała w stosunku do ludzi.
s. 199
Po raz pierwszy w życiu byłam w stanie ukojenia, nie zadowolona czy szczęśliwa, lecz ukojona.
s. 167

