Cytaty o porannym wstawaniu

Zdumiewająca to rzecz, że tak wcześnie można wstać, gdy się noc spędza na świeżym powietrzu. Opatulony pledem leżysz na deskach łódki, walizę masz za poduszkę i wcale nie marzysz o tym, żeby „jeszcze parę minut”, jak to jest w twoim zwyczaju, kiedy wylegujesz się w puchach.

Kto się wcześnie położy i wcześnie z łóżka wyskoczy, ten od tego głupieje i nie widzi na oczy.

Kto wcześnie się z łóżka zbiera, ten wcześnie umiera.

I słońce usta sennych promykiem poranka

Drażni jak dziewczę kłosem budzące kochanka.

Dlaczego starzy ludzie budzą się tak wcześnie? Czy po to, żeby mieć dłuższy dzień?

Dziś pozwoliłem słońcu, aby wstało wcześniej niż ja.

Poranek, słynna pora świeżości, początku, młodzieńczego porywu, to dla mnie pora fatalna, markotna i przykra, nie lubimy się wzajemnie.

Pierwszy nasz obowiązek przy rannym wstawaniu: rumienić się za siebie.