Stary człowiek i morze

Teraz nie czas myśleć o tym czego nie masz, myśl co potrafisz zrobić z tym co jest.

Szczęście jest czymś, co przychodzi pod wieloma postaciami, więc któż je może rozpoznać?

Nie śniły mu się już burze ani kobiety, ani wielkie wydarzenia, ogromne ryby, bójki czy mocowania, ani też własna żona. Teraz śnił już tylko o różnych miejscach i o lwach na plaży. W zmroku igrały jak młode koty, a on je kochał, podobnie jak kochał chłopca. Chłopiec nie śnił mu się nigdy.

Głupio jest nie mieć nadziei. Poza tym to pewnie grzech.

Człowiek nie jest stworzony do klęski. (…) Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.

Tylko praktyczność ma sens.

Agua mala – powiedział rybak. – Ty kurwo.

Są w życiu rzeczy o które warto walczyć, a na niektóre warto poczekać.

Nikt na starość nie powinien być sam. Ale to nieuniknione.

Człowiek nie mądrzeje na starość, ale staje się ostrożny.

Dlaczego starzy ludzie budzą się tak wcześnie? Czy po to, żeby mieć dłuższy dzień?

Wszystko w jakiś sposób zabija wszystko inne.

Co by to było, gdyby człowiek musiał co dzień próbować zabić księżyc? Księżyc ucieka. A gdyby to co dzień trzeba było zabić słońce?

Nikt nie jest nigdy sam na morzu.

Chciałem, żeby to był prawdziwy stary człowiek, prawdziwy chłopiec, prawdziwa ryba i prawdziwy rekin. Jeśli mi się to udało, jeśli są prawdziwi, oznacza to bardzo wiele. Najtrudniej jest stworzyć coś naprawdę prawdziwego, a może nawet prawdziwszego od prawdy.

Nie chciałbym pożyczać. Bo to najpierw pożyczasz, a potem żebrzesz.

Ból to głupstwo dla mężczyzny.

Ale ja to robię dokładnie (…) Tylko że nie mam już szczęścia. Chociaż kto wie? Może dzisiaj? Każdy dzień jest nowym dniem. Lepiej jest mieć szczęście. Ale ja wolę być dokładny. Bo wtedy, jak szczęście przychodzi, jesteś gotów.

Głupio jest nie mieć nadziei.

Każdy dzień jest nowym dniem.

Cieszę się, że nie musimy próbować zabijać gwiazd.

Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.

Był człowiekiem zbyt prostym, żeby się zastanawiać, kiedy osiągnął pokorę. Wiedział jednak, że ją osiągnął, wiedział też, że nie ma w tym nic haniebnego i że nie pociąga to za sobą utraty prawdziwej dumy.