Cytaty o pisaniu

W szufladach rękopisy gniją lub dojrzewają.

Pisząc powieści, za pomocą słów zamieniam otaczający krajobraz na inny, bardziej dla mnie naturalny. Innymi słowy przebudowuję go. W ten sposób upewniam się, że ten człowiek - ja - niewątpliwie w tym świecie istnieje.

Z pisaniem jest tak, że albo ma się wrodzony talent, albo człowiek desperacko się stara i w końcu się nauczy. Nie ma innej możliwości.

Napisałem głupio, lecz nie zawierałem z nikim kontraktu na dostawę samych dzieł mądrych, doskonałych.

Wydaje się bowiem [...] że piszemy nie palcami, lecz całą swą osobą. Nerw, który zawiaduje piórem, okręca się wokół każdego włókna naszej istoty, przewleka przez serce, przenika wątrobę.

Natura i pisanie zdają się żywić do siebie wrodzone anse; poznać je ze sobą, a rozszarpią się na strzępy.

Moje aforyzmy nie są naprawdę aforyzmami, każdy z nich jest konkluzją całej stronicy, kropką po jakimś drobnym ataku epilepsji.

Pisanie to sposób uwalniania się od swych kompleksów, które inaczej stałyby się tragiczne.

[...] rękopisy nie płoną [...]

Pisarz jest pisarzem, ponieważ pisze, a bynajmniej nie dlatego, że ma legitymację.

Żeby być pisarzem, nie wystarczy mieć talent, trzeba też umieć nic nie zapominać. Znakomity pisarz to człowiek pełen uraz.

Najdroższe marzenie autora: przekształcić czytelnika w widza.