Michał Bułhakow
Cytaty
Ogarnął mnie smutek przed daleką drogą. Prawda, messer, że taki smutek jest czymś naturalnym nawet wtedy, kiedy człowiek wie, że u kresu tej drogi czeka go szczęście?
wypowiada Małgorzata Nikołajewna · Część druga: 31. Na Worobiowych Górach · s. 435
Wszystko będzie, jak być powinno, tak już jest urządzony świat.
wypowiada Woland · Część druga: 32. Przebaczenie i wiekuista przystań · s. 441
No cóż, ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha.
wypowiada Woland · Część druga: 32. Przebaczenie i wiekuista przystań · s. 441
Ach, zniewagi są najczęstszą nagrodą za dobrze wykonaną pracę!
wypowiada Azazello · Część druga: 30. Czas już! Czas! · s. 428
Oczywiście, ludzie ograbieni ze wszystkiego, jak my oboje, szukają ratunku u sił nadprzyrodzonych!
wypowiada Mistrz · Część druga: 30. Czas już! Czas! · s. 425
Zbyt mnie straszyli i teraz niczym już przestraszyć nie są w stanie.
wypowiada Mistrz · Część druga: 30. Czas już! Czas! · s. 424
Ach, messer, moja żona, gdybym ją tylko miał, dwadzieścia razy mogła zostać wdową!
wypowiada Behemot · Część druga: 29. Przesądzone zostają losy mistrza i Małgorzaty · s. 419
Mówimy, jak zawsze, różnymi językami [...]. Ale rzeczy, o których mówimy, nie ulegną od tego zmianie, prawda?
wypowiada Woland · Część druga: 29. Przesądzone zostają losy mistrza i Małgorzaty · s. 417
Dostojewski jest nieśmiertelny!
wypowiada Behemot · Część druga: 28. Ostatnie przygody Korowiowa i Behemota · s. 409
Nie ma dokumentu, więc nie ma i człowieka.
wypowiada Korowiow (Fagot) · Część druga: 24. Wydobycie mistrza · s. 337
Nie wiadomo dlaczego wszyscy mówią do kotów „ty”, choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.
wypowiada Behemot · Część druga: 24. Wydobycie mistrza · s. 336
[...] rękopisy nie płoną [...]
wypowiada Woland · Część druga: 24. Wydobycie mistrza · s. 334
