Cytaty o pisaniu

Nie można nic powiedzieć o niczym. Dlatego można bezkarnie pisać książki o wszystkim.

Szczyt tego, co może osiągnąć proza, to otrzeć się o wzniosłość; jeśli się nią przesyci, staje się śmieszna, nadęta, niemiła.

Lepiej nijako mówić o sobie niż z talentem o innych.

Zabłąkałem się w literaturę, bo nie potrafiłem zabijać ani zabić siebie. Ta niezdolność, to tchórzostwo zrobiły ze mnie skrybę.

Mój ideał pisania: na zawsze zamknąć usta poecie, którego w sobie ukrywamy; unicestwić ostatnie w nas ślady liryzmu - iść pod prąd wszystkiemu, czym jesteśmy; sprzeniewierzać się własnym natchnieniom, deptać własne porywy, a nawet grymasy.

Pisanie nie oznacza myślenia; to przedrzeźnianie albo co najwyżej imitacja myśli.

Tylko pisarz bez czytelników może sobie pozwolić na luksus szczerości. Nie zwraca się do nikogo, chyba tylko do siebie.

Nieszczęśliwi ci, których marzenia stworzone są z papieru i atramentu, albowiem to ich spotka czyściec próżności i rozczarowań.

Pisarz nigdy nie jest osobą godną zaufania.

[...] tworząc książkę, autor pisze list do siebie samego po to, by opowiedzieć sobie rzeczy, o których inaczej nigdy by się nie przekonał.

Zawsze sądziłem, że każda następna wersja opowiadania jest lepsza od poprzedniej. A skąd wiadomo, która powinna być ostatnia? To sekret zawodu, który nie rządzi się prawami rozumu, lecz magią instynktów, tak samo jak kucharka wie, kiedy zupa już jest gotowa.

Opowiadanie nie ma [...] ani początku, ani końca: albo załapie i zacznie się kleić, albo nie załapie i nie będzie się kleić.