Opowiadanie nie ma [...] ani początku, ani końca: albo załapie i zacznie się kleić, albo nie załapie i nie… — Gabriel García Márquez

[...] kiedy dwoje dzieci przebywa razem, oboje odpowiedzialni są za to, co każde z nich robi osobno [...].

Obudził się przerażony pewnością, że znów go rzuciła, tym razem już na zawsze, zostawiając go w ogromnym świecie bez niej.

Śniła mi się ta kobieta, co śni [...]. Śniło mi się, że się jej śniłem [...].