Cytaty o moralności

Moralność dotyczy jedynie takich sytuacji, kiedy człowiek może wybierać.

– Zaczynam wierzyć, że większość ludzi robi to, co uważa za słuszne. Problemy zaczynają się, kiedy robią to, co jest dobre dla nich, ale nie dla innych

– Egoizm?

– Może. Interes własny. Instynkt samozachowawczy. Całe mnóstwo słów dotyczących ja człowieka.

Nikt nie ma prawa gubić drugiego człowieka.

Ludzkie prawa, prawa moralne, prawa religijne – one wszystkie wydawały się sztuczne i proste, prawie dziecinne. Czułam w sercu sens poszukiwania dobra – często niewiele większy niż zwyczajne pragnienie – i musiałam w niego wierzyć. Nazwijcie to jak chcecie – instynktem, sumieniem, wyobraźnią – ale przypominało to nieustanne analizowanie wszystkiego, co robię, w odniesieniu do pewnych wewnętrznych granic: ciągle tylko analizowanie i analizowanie.

Są takie kłamstwa, które potrafią przynieść więcej pożytku niż szkody i tym właśnie mogą być usprawiedliwione.

Czasami robimy coś z pełną świadomością, że nie powinniśmy tego robić i z jednoczesnym wewnętrznym przekonaniem, że w naszym postępowaniu nie ma niczego zdrożnego.

Nie ma: „nie wiem”. Nie ma na to czasu. Wybierasz albo rękojeść, albo głownię. Relatywizmu moralnego brak. Rękojeść w dłoni albo ostrze w brzuchu.

Pomimo religijnych konotacji tego terminu, nawet ateiści i agnostycy mogą mieć wartości święte – wartości, które po prostu nie podlegają reewaluacji. Sam posiadam takie wartości – w tym znaczeniu, że mam niejasne poczucie winy podczas samego myślenia o tym, czy można je obronić, i nigdy nie brałbym (mam nadzieję!) pod uwagę odrzucenia ich w toku rozwiązywania problemów moralnych. Moje święte wartości są oczywiste i całkiem ekumeniczne: demokracja, miłość, prawda, sprawiedliwość i życie (wymieniam je w porządku alfabetycznym). Ponieważ jednak jestem filozofem, nauczyłem się przechodzić do porządku nad własnym zawrotem głowy i zakłopotaniem, gdy zadaję sobie pytanie, co stanowi ostateczną podstawę tych wartości, z której z nich można by zrezygnować w razie konfliktu, w jaki one, niestety, często popadają, i czy istnieją lepsze możliwości. To właśnie tę tradycyjną otwartość filozofów na każdą ideę niektórzy ludzie uważają za niemoralną samą w sobie.

Wojna zmienia reguły, wedle których żyjemy. Nagle okazuje się, że nienawidzić jest dobrze, że dobrze jest przyklasnąć zniszczeniu. Ludzie mogą pokazać swoje prawdziwe ja...

Tylu ludzi nie ma teraz własnego życia, że naprawdę warto się zastanowić, czy przypadkiem nie powstaje nowy styl życia, i to na tak wielką skalę, że trudno już traktować to w kategoriach moralnych.

Chcąc zlikwidować większe draństwa, na małe świństewka należy tymczasem spoglądać przez palce.

Nic, bez względu na to, jak ważne ci się w danym momencie wydaje, nie jest warte tego, by dopuścić się czynu, który w duchu oceniasz jako zły. A człowiek zawsze to jakoś czuje.