Sposób, w jaki wychowujemy chłopców, to recepta na katastrofę – i ta katastrofa już się dokonuje. — Liz Plank

Podczas gdy dziewczynki z wiekiem stają się coraz bardziej dojrzałe emocjonalnie, ten sam proces u chłopców ulega zahamowaniu. Wśród maluchów dopiero uczących się chodzić to chłopcy są bardziej ekspresyjni, jednak już w wieku czterech – sześciu lat zaczynają wytracać tę cechę, która u dziewczynek stopniowo się rozwija. W domu zachęca się je do wyrażania uczuć, tymczasem chłopców traktuje się inaczej. Przeważnie jest to działanie podświadome i niezależne od płci rodziców. To samo zjawisko występuje wśród dorosłych – w każdej grupie wiekowej mężczyźni znacznie częściej duszą w sobie emocje. I choć w środowisku akademickim jest bardzo mało tematów, co do których panuje powszechna zgoda, to właściwie jednogłośnie uważa się, że systemowe wypieranie uczuć stanowi jedno z najbardziej wyniszczających doświadczeń, jakie są udziałem człowieka.

Coraz więcej badań pokazuje, że ludzie posiadający większe grono bliskich przyjaciół statystycznie żyją dłużej. A nawet – że rzadziej się przeziębiają. Przyjaźń ma większy wpływ na długowieczność niż więzi rodzinne.

Jesteś wypadkową pięciu osób, z którymi spotykasz się najczęściej, więc nie bagatelizuj wpływu, jaki mają na ciebie czarnowidzący, pozbawieni ambicji lub toksyczni znajomi. Ktoś, kto nie dodaje ci sił, cię osłabia.