Cytaty o mądrości

(...) Był szczery tak, jak to potrafią tylko dzieci i szaleńcy. Taka błogosławiona naiwność, niewinność, kojarzy się raczej z mądrością niż ignorancją.

Mądrość to umiejętność powiedzenia prawdy przez przypadek.

(...) wszystko robiły wolno, bez nerwów, bez żadnego pośpiechu. Nie ze starości, zmęczenia, a z mądrości raczej: trzeba żyć, spieszyć się nie ma do czego.

Zarozumialstwo jest przywilejem głupców. Mędrzec jest skromny, gdyż wie jak niewiele wie.

Diabeł też wie tyle nie dlatego, że jest diabłem, ale dla tego że ma swoje lata.

Przez te wszystkie lata medytacji i odosobnienia pośród zmarłych Nana – Asante posiadła ich mądrość, oczyściła swe serce z nienawiści i chciwości, niczego nie pragnęła, nic nie zakłócało jej wewnętrznego spokoju, niczego się nie lękała. Była odważna, bo nie trzymała się kurczowo życia, była silna, bo przepełniało ją współczucie, sprawiedliwa, bo intuicja podpowiadała jej prawdę, niepokonana, bo u jej boku stała armia duchów.

Dzielił się z chłopcem wszystkim, czego ten chciał się dowiedzieć nie tylko w materii medycyny, ale także w innych aspektach jego rozległej wiedzy i subtelnej kultury. Dobrotliwy z natury, był zarazem surowym krytykiem i wymagał od niego wysiłku. „Nie zostało mi już zbyt wiele czasu, a na tamten świat nie mogę zabrać wszystkiego, co wiem; ktoś musi tego używać po mojej śmierci” – mówił. Jednakże ostrzegał go przed przesadnym dążeniem do poznania, które może tak samo stać się nałogiem człowieka, jak łakomstwo czy lubieżność: „Mędrzec niczego nie pragnie, nie sądzi, nie planuje, zachowuje swój umysł otwarty i serce spokojne.

Masz za sobą znaczny odcinek drogi ku mądrości, Tao. Mędrzec zawsze jest radosny.

Nie na wiele się zda wiedza, bez mądrości, (…) nie ma mądrości bez duchowości (…) prawdziwa duchowość zawsze obejmuje służbę na rzecz innych.

Módl się nie o rzeczy, ale o mądrość i odwagę.

Najwięksi głupcy często okazują się mądrzejsi od tych, którzy się z nich śmieją.

Każdy z nas musi nauczyć się podążać samotnie tą drogą do końca, prosząc Boga, by nie pozwolił mu z niej zboczyć. Gdybyśmy byli zdolni zrozumieć tę prostą prawdę już na początku życia, nie musielibyśmy przeżywać wielu niedoli i nieszczęść tego świata. Ale, i to jest to jeden z największych paradoksów, dostępujemy tej łaski dopiero wtedy, gdy jest już za późno.