Cytaty

  1. To już byłby koniec tego zasranego świata, gdyby ludzie podróżowali pierwszą klasą, a literatura wagonem bagażowym.

  2. Literatura jest najlepszą zabawką, jaką wymyślono, żeby drwić z ludzi.

  3. Powieści Dostojewskiego to demoniczna, niebywałej siły krytyka urojeń świadomości: ukazuje on przerażonym idealistom kryjące się pod osłoną abstrakcyjnych haseł podziemne życie instynktu i gdy cofają się oni, woła: to przecież wy!

  4. (…) tak w zamieszkach jak i powieściach najtrudniej wymyślić zakończenie.

  5. Może mają rację umieszczając miłość w książkach? (…) Może nie mogłaby ona istnieć nigdzie indziej?

  6. Powieść jest wymysłem ludzkiej iluzji, że możemy zrozumieć drugiego człowieka.

  7. Powieść nie jest wyznaniem autora, lecz badaniem tego, czym jest ludzkie życie w pułapce, którą stał się świat.

  8. Pozostaw czytelnikowi to, co on sam potrafi.

  9. Raczej mówię, niż piszę, ponieważ nie mam czym pisać, a poza tym pisanie jest zakazane. Ale nawet jeśli to jest opowieść, choćby snuta w myślach, to muszę się nią z kimś podzielić. Nie opowiada się niczego tylko dla siebie. Zawsze jest jeszcze ktoś drugi.

    Nawet kiedy nie ma nikogo.

    s. 52

  10. Protestuję! – gorąco zawołał Behemot. – Dostojewski jest nieśmiertelny!

  11. Jeżeli nie wyrzuci się z lektur obowiązkowych Sienkiewicza i Prusa, wyrośnie nowe pokolenie misjonarek. Misjonarka jest przekonana, że siłą woli i zbożnym przykładem zmieni łajdaka w porządnego faceta. Nawróci go, poślubi (jeśli jeszcze tego nie uczyniła), ucywilizuje i będzie jak w książkach.

  12. (...) w książce chodzi o opisywanie rzeczy słowami, tak żeby po ich przeczytaniu w głowach ludzi powstawały obrazy.