Cytaty o improwizacji

Ufam i puszczam. To znaczy w każdej chwili jestem gotowa odpuścić to, co nawet najbardziej precyzyjnie sobie zaplanowałam. I jak w improwizacji jazzowej – otworzyć się na nieznane i niespodziewane… Bo, jak mawiał Louis Armstrong, nawet błąd, zły dźwięk, kiedy go odpowiednio długo przytrzymać, otwiera drzwi nowym, niezwykłym harmoniom.

Nie da się wygrać wojny bez elementu improwizacji, tak samo jak prawdziwa sztuka nie może powstać bez ziarna irracjonalności, które inaczej nazywamy talentem autora.

W terenie nie zawsze przestrzega się ustalonych reguł.

Teatr afrykański nie jest tak rygorystyczny jak europejski. Wszędzie może zebrać się przygodna grupa ludzi i odegrać na poczekaniu wymyśloną sztukę. Nie ma tekstu, wszystko jest produktem chwili, przygodnego nastroju, żywiołowej wyobraźni. Wszystko jest tematem: jak policja łapie szajkę złodziei, jak kupcy walczą, aby im miasto nie odebrało placu targowego, jak żony rywalizują ze sobą o męża, który jest zakochany w jakiejś innej kobiecie. Treść musi być prosta, a język zrozumiały dla wszystkich.

Szabel nam nie zabraknie, szlachta na koń wsiędzie,

Ja z synowcem na czele, i? – jakoś to będzie!.

Cała nasza trójka miała plan, żeby żyć bez planu, i ten plan w stu procentach wykonujemy.

[...] nawet najlepiej wymyślone plany mają jakieś momenty wymagające improwizacji ad hoc.

[...] uznałem, że najlepiej będzie improwizować. Jeśli nie położę przed sobą torów, po których miałbym jechać, nie da się mnie wykoleić.