Cytaty o humorze

– Obraziłaś się – pyta Adam?

– Nie widzę kogoś na tyle ważnego, żebym się mogła porządnie obrazić, a na byle kogo się nie obrażam, bo po co?

Są i u nas dobre drogi! Podejrzewam. Domyślam się.

Mam nadzieję.

Na pewno.

Na przykład kawałek autostrady między Krakowem i Katowicami. Owszem, nie jest długi, ale ładny. Owszem, nie tani, ale bez przesady. Warto dać dwadzieścia złotych, żeby przejechać w spokoju sześćdziesiąt kilometrów. Strach pomyśleć, co by było, gdyby wszystkie drogi u nas były w tak dobrym stanie! Trzysta kilometrów – i stówa za samo to, że jedziesz! Całe szczęście, że kraj niewielki.

Obowiązki małżeńskie też mogą być przyjemne! Tylko nie zaniedbuj się, kochanie, żadnych papilotów i chodzenia po domu w szlafroku. Nawet jeśli twój mąż paraduje w gatkach!

Życie z mężczyzną to nieograniczone ograniczenia w kontaktach z kobietami. Zawsze się taki przypałęta, jak akurat masz ochotę na babskie pogaduszki. I w dodatku miło, jak się taki przypałęta, tylko z tych pogaduszek nici.

Jakie są szansę, żeby wygrać w totolotka? Otóż takie, przeczytałam, jakie mielibyśmy, gdybyśmy lecąc nad drogą szerokości sześciu metrów i długości dziesięciu kilometrów, wysypaną piaskiem, w którym jest ukryte jedno ziarenko diamentowe, zrzucili z wysokości dziesięciu kilometrów z tegoż samolotu drugie diamentowe ziarenko, i ono by wpadło na to pierwsze.

Człowiek schowa się przed rodziną, żeby zająć się sprawami, którymi zająć się powinien, ale wszędzie go dosięgną.

Warto czasem spojrzeć na rzecz z dystansem, a zawsze warto się uśmiechnąć, nawet roześmiać, jeśli jest ku temu powód.

Nigdy się, mój synu, nie żeń (…). Albo prowadź dziennik. Codziennie. Żebyś wyrwany do odpowiedzi mógł zajrzeć. Sześćdziesiąty siódmy rok, lipiec, temperatura dwadzieścia cztery stopnie, wiatr umiarkowany, moja żona niezadowolona. Powód nieznany.

Polacy lubili i lubią pić „do dna”. Przeważa u nich typ picia heroiczny i samobójczy.

Myśleć jasno może tylko człowiek ubrany.

Kryje się coś niedobrego w mężczyznach, którzy unikają wina, gier, towarzystwa pięknych kobiet i ucztowania. Tacy ludzie albo są ciężko chorzy, albo w głębi duszy nienawidzą otoczenia.

Protestuję! – gorąco zawołał Behemot. – Dostojewski jest nieśmiertelny!