Cytaty o człowieku

Człowiek to jednak dziwne stworzenie. Może się postarzeć w jednej chwili. To niesamowite. Dawniej myślałem, że ludzie starzeją się stopniowo, rok po roku (...). Ale tak nie jest. Starzeją się w jednej chwili.

Jesteśmy wyjątkowo niedoskonałą, nieokazującą skruchy rasą.

Umiejętność pełnego ufania komuś bez względu na rezultaty to jedna z właściwych stron ludzkiej natury.

Ludzie dzielą się na dwie grupy, w zależności od pewnej wizji świata, jaką noszą w sobie. U jednych ta wizja jest doskonała, u innych ograniczona.

– Nie będziesz chodził na Czworakach – tak każe Prawo. Czyż nie jesteśmy Ludźmi?

– Cóż za dziwną zagadką jest człowiek!

– Ktoś nazwał go duszą zamkniętą w zwierzęciu.

Zastanawiając się nad przyczynami rozmaitych zjawisk historycznych, często bywamy skłonni lekceważyć dwa czynniki o wielkim znaczeniu, mianowicie przemijanie czasu oraz skutki zbiorowych przeżyć. Granice i ustrój, materialne warunki bytu mogą trwać niezmiennie, a społeczeństwo przeobrazić się gruntownie dzięki razem przebytym nowym doświadczeniom. Natura człowieka jest ogromnie plastyczna, warunki zewnętrzne żłobią w niej trwałe ślady w postaci nawyków, czułości na pewne podniety, odporności wobec innych. Jeśli w przyrodzie nic nie ginie, to tym bardziej w stosunkach międzyludzkich.

Człowiek jest rzeczywiście bydlęciem, które się może przyzwyczaić nawet do tego, że się nie może przyzwyczaić.

Człowiek nie jest ilościową cząstką ludzkości, że społeczeństwo to nie suma jednakowych wartości. Jest przede wszystkim sobą, indywidualnością. Posiada do dyspozycji mózg, czy też ulega swemu umysłowi, temu fenomenowi przyrody, będącemu jednocześnie podmiotem i przedmiotem, nierozdzielnie wiążącemu te dwa elementy na pozór nie dające się utożsamić. Jeżeli chcesz w istocie ludzkiej szukać pierwiastka nadprzyrodzonego, to właśnie w tym nielogicznym węźle, w tym, iż ten węzeł musi stać w sprzeczności z logiką, znajdziesz punkt wyjścia.

Każdy jest świnią na taki kaliber, na jaki go stać!…

Natura ludzka nie ma obowiązku być konsekwentną.

I powiedział Bóg: Stworzę człowieka na swój obraz i podobieństwo. Podobieństwo to nie tylko powierzchowność, bo w takim razie każdy posąg byłby człowiekiem.