Cytaty o Bogu

45 cytatów · 24 autorzy

Cytaty

  1. [...] może lepiej jest dla Boga, że nie wierzy się w niego i walczy ze wszystkich sił ze śmiercią, nie wznosząc oczu ku temu niebu, gdzie on milczy.

    s. 87

  2. Kiedy usta umarłe, to i słowa umarłe [...]. Czego się nie powiedziało tu, na ziemi, to już tam się tego nie powie. I Bóg, co chciał ludziom powiedzieć, powiedział wszystko tu, na ziemi. A tam się zrobił tajemnicą i milczy.

    Rozdział IX Brama · s. 451

  3. Bóg powinien być jak i człowiek, żeby widać było, że go boli, co człowieka boli.

    Rozdział I Cmentarz · s. 13

  4. Ludzie wyrządzają sobie wzajemnie zło i Pan Bóg się do tego nie wtrąca. Stworzył ludzi wolnymi. A więc cierpimy i weselimy się niezależnie od naszych zalet czy wad.

    s. 85

  5. [...] z tego, co widzę, Pan Bóg pracował przez sześć dni, ale potem spoczął na laurach!

    s. 71

  6. Ważne jest nie to, co Bóg myśli o ludziach, ale to, co ludzie myślą o Bogu.

    s. 71

  7. Bogowie są sprawiedliwi. Bez wątpienia. Jednakże ich kodeks praw w ostatecznym rachunku ustalają ludzie organizujący społeczność. Opatrzność bierze wzory z rąk ludzi.

    wypowiada Mustafa Mond · Rozdział siedemnasty · s. 224

  8. Może Bóg woli pączki.
    Co mu po naszych grzechach.

    Może Bóg woli pączki · s. 73

  9. Kiedy Bóg zstąpił na ziemię po raz pierwszy, przyniósł życie i śmierć; kiedy zstąpił po raz drugi, przyniósł piekło.

    List X · s. 82

  10. Ideę Boga odkrył w początkach historii jakiś genialny nicpoń, coś zanadto idea ta zalatuje człowieczością, by można było przyjąć jej lazurowe pochodzenie.

    Rozdział VI · s. 92

  11. Łatwo dowieść, że Bóg nie istnieje. Nie sposób przecież na przykład przyjąć, że poważny Jahwuś, taki mądry i wszechmogący, może tracić czas na podobnie obłąkańczą namiętność, jak gra w ludzików, że - co jeszcze bardziej niedorzeczne - ujął tę grę w przepisy potwornie trywialnych praw mechaniki, chemii oraz matematyki i że nigdy - proszę zauważyć, nigdy! - nie ukazał swojej twarzy, pozwalając sobie tylko na ukradkowe spojrzenia, mętne aluzje i wstydliwe szeptanie (też mi objawienie!) spornych prawd zza pleców jakiegoś nieszkodliwego histeryka.

    Rozdział VI · s. 92

  12. Skoro żaden człowiek na świecie nie ma najmniejszego pojęcia, jak zrobić z niczego muchę domową, to czy wniosek, że zapewne poskładała ją inteligencja wyższa od naszej, wolno nam lekceważyć jako intelektualnie naiwny?

    17. O inteligentnym projekcie · s. 73