Cytaty o Bogu

Może Bóg woli pączki.
Co mu po naszych grzechach.

Kiedy Bóg zstąpił na ziemię po raz pierwszy, przyniósł życie i śmierć; kiedy zstąpił po raz drugi, przyniósł piekło.

Ideę Boga odkrył w początkach historii jakiś genialny nicpoń, coś zanadto idea ta zalatuje człowieczością, by można było przyjąć jej lazurowe pochodzenie.

Łatwo dowieść, że Bóg nie istnieje. Nie sposób przecież na przykład przyjąć, że poważny Jahwuś, taki mądry i wszechmogący, może tracić czas na podobnie obłąkańczą namiętność, jak gra w ludzików, że - co jeszcze bardziej niedorzeczne - ujął tę grę w przepisy potwornie trywialnych praw mechaniki, chemii oraz matematyki i że nigdy - proszę zauważyć, nigdy! - nie ukazał swojej twarzy, pozwalając sobie tylko na ukradkowe spojrzenia, mętne aluzje i wstydliwe szeptanie (też mi objawienie!) spornych prawd zza pleców jakiegoś nieszkodliwego histeryka.

Skoro żaden człowiek na świecie nie ma najmniejszego pojęcia, jak zrobić z niczego muchę domową, to czy wniosek, że zapewne poskładała ją inteligencja wyższa od naszej, wolno nam lekceważyć jako intelektualnie naiwny?

Ale, żeby całkiem odkryć przed wami serce, przyjaciele: gdyby istnieli bogowie, jakżebym ja wytrzymał, by nie być jednym z nich. Zatem bogowie nie istnieją.

Bóg jest myślą, która wykrzywia, co proste, a co stoi, wprawia w zawrotny ruch.

Bóg, który widział wszystko, nawet człowieka - ten Bóg musiał umrzeć! Człowiek nie znosi tego, by żył taki świadek.

Uwierzyłbym tylko w takiego boga, który potrafi tańczyć.

[...] Bóg nie żyje!

[...] świat jest taki, jak Bóg opisał, a nie jaki człowiek widzi.

[...] Bóg nie udziela amnestii i nic ci nie oszczędzi trudu stawania się.