Cytaty o biurokracji

43 cytaty · 29 autorów

Cytaty

  1. Społeczeństwu narzucano coraz większą ilość przepisów i ustaw sprzecznych z przepisami, i nowe przepisy sprzeczne z poprzednimi ustawami. To powodowało, że ludzie byli zastraszeni, bali się naruszyć niewidzialne zasady, rządzące ich życiem zasady.

  2. Szkoda, ze Bóg, Allach czy Jahwe – mniejsza o imię – nie musi żyć w dzisiejszym świecie. Gdyby żył, do dziś bylibyśmy w raju, a On musiałby rozpatrywać odwołania, apelacje, petycje, podania, rekwizycje sądowe, pozwy i objaśniać na nieskończonej ilości sesji swoją decyzję wygnania Adama i Ewy z Raju, dlatego tylko, że przekroczyli arbitralne, bezpodstawne prawo, jakim był zakaz jedzenia owoców z drzewa wiadomości Dobrego i Złego.

  3. Nie wiem, skąd u ludzi ta potrzeba wciskania wszędzie regulaminów.

  4. (...) z pustemi kieszeniami w urzędzie człowiek czuje się nagim.

  5. – Zostałem pobity. Mam rozbity nos i chyba pęknięte żebra…

    – Nie zajmujemy się patologią społeczną.

    – To był wypadek przy pracy! Mam stosowne zaświadczenie!

    – Proszę pokazać!

    Saturnin wyjął z kieszeni kolejny świstek.

    – Taak. Wygląda, że jest w porządku. Czy twoja choroba jest zakaźna?

    – Słucham? – wykrztusił oszołomiony anioł.

    – Czy jesteś zakaźnie chory?

    – Przecież powiedziałem, że zostałem pobity! Pobicie jest zakaźne tylko na meczach piłkarskich!

  6. Paragraf dwudziesty drugi:

    „Człowiek, który chce się zwolnić z działań bojowych, nie jest prawdziwym wariatem.”

  7. Paragraf 22 nie istniał, był o tym przekonany, ale jakie to miało znaczenie? Liczyło się to, iż wszyscy myśleli, że on istnieje, i to było znacznie gorsze, gdyż nie miało się przedmiotu ani tekstu, który można by wyśmiać, odrzucić, oskarżyć, skrytykować, zaatakować, poprawić, znienawidzić, obrzucić wyzwiskami, opluć, podrzeć na strzępy, stratować lub spalić.

  8. – Jak długo będę musiał czekać, żeby wejść do majora?

    – Dopóki nie wyjdzie na lunch – odparł sierżant Towser. – Wtedy będzie pan mógł od razu wejść.

    – Ale wtedy go tam nie będzie?

    – Tak jest, panie poruczniku. Major Major będzie u siebie dopiero po lunchu.

    (...) sierżant Towser trącił go w ramię i oznajmił, że jeśli nadal chce, może teraz wejść do majora Majora, ponieważ major Major właśnie wyszedł. Appleby przybrał z powrotem sprężystą wojskową postawę.

    – Dziękuję, sierżancie – odparł bardzo oficjalnie. – Czy prędko wróci?

    – Zaraz po lunchu. Wtedy będzie pan musiał wyjść i zaczekać, dopóki nie wyjdzie na kolację. Major Major nigdy nie przyjmuje nikogo, kiedy jest u siebie.

    – Co powiedzieliście sierżancie?

    – Powiedziałem, że major Major nigdy nie przyjmuje nikogo, kiedy jest u siebie.

    Appleby przez kilka chwil piorunował Towsera wzrokiem.

    – Sierżancie – odezwał się w końcu surowym tonem oficjalnej reprymendy i zrobił pauzę, jakby chciał mieć pewność, że zyskał jego niepodzielną uwagę. – Czyżbyście robili ze mnie balona dlatego, że dopiero zjawiłem się w eskadrze, a wy jesteście tu od dawna?

    – Skądże znowu, panie poruczniku – odparł Towser. – Takie mam rozkazy. Może pan zapytać majora Majora, kiedy go pan zobaczy.

    – To właśnie zamierzam zrobić, sierżancie. Kiedy będę mógł go zobaczyć?

    – Nigdy.

    s. 273

  9. Był więc tylko jeden kruczek – paragraf 22–który stwierdzał, że troska o własne życie w obliczu realnego i bezpośredniego zagrożenia jest dowodem zdrowia psychicznego. Orr był wariatem i mógł być zwolniony z lotów. Wystarczyło, żeby o to poprosił, ale gdyby to zrobił, nie byłby wariatem i musiałby latać nadal. Orr byłby wariatem, gdyby chciał dalej latać i byłby normalny, gdyby nie chciał, ale będąc normalny musiałby latać. Skoro latał, był wariatem i mógł nie latać; ale gdyby nie chciał latać, byłby normalny i musiałby latać.

  10. – (...) Mają tu reguły na wszystko. Nawet do wychodka nikt nie chodzi bez papieru.

    – Wiesz, prawdę mówiąc, ja też...

    – Papieru, który potwierdza, że możesz iść do wychodka. O to mi chodziło.

  11. Jest faktem znanym we wszystkich wszechświatach, że niezależnie od doboru farb, instytucjonalna dekoracja zawsze kończy się na kolorach flegmowej zieleni, niedostrzegalnego brązu, nikotynowej żółci albo chirurgicznego różu.

  12. [...] jakiś wybitny prawnik z FBI uznał, że Kosmos, jako leżący poza granicami Stanów, w kompetencje Biura Federalnego nie wchodzi, podlega natomiast CIA, bo ta właśnie poświęca się problemom zagranicznym.