Stephen King

Świat to trudne miejsce. Jemu nie zależy. Choć nie żywi nienawiści do ciebie i do mnie, nie darzy nas też miłością. Dzieją się na nim rzeczy straszne, których nie można wytłumaczyć. [...] Świat cię nie kocha. [...] Pamiętaj jednak, żeby robić swoje. Takie masz zadanie na tym trudnym świecie, musisz podtrzymywać swoją miłość i robić swoje choćby nie wiem co.

[...] to, na co zasługujesz, nie ma nic wspólnego z tym, co dostajesz.

Jest wielka różnica pomiędzy podlizywaniem się a okazywaniem życzliwości, jak chyba sama pani wie. Albo wiedziałaby pani, gdyby ciągle nie przyjmowała obronnej postawy.

Grawitacja jest kotwicą, która wciąga nas do grobów.

[...] jedyną rzeczą trudniejszą niż żegnanie się z sobą [...] jest pożegnanie się z przyjaciółmi.

Po co się martwić czymś, czego nie możesz zmienić? Czemu tego nie przyjąć z dobrodziejstwem inwentarza?

[...] życie jest tym, co z niego zrobimy, a akceptacja jest kluczem do wszystkich naszych problemów.

Wskazówki zegara, cyfry na wadze łazienkowej, czy to nie są tylko niedoskonałe sposoby mierzenia niewidzialnych sił, powodujących widzialne skutki? Mizerne próby ujarzmienia jakiejś większej rzeczywistości leżącej za tym, co zwykli ludzie postrzegają jako rzeczywistość.

Teraz była w Arizonie, a jemu został dom [...]. Plus oczywiście kot. Podejrzewał, że trudniej jej było rozstać się z Billem niż z nim. Wiedział, że to paskudne posądzenie, ale prawda często jest paskudna.

Jakaś kobieta próbowała ponownie otworzyć Księgarnię na Rogu, bez powodzenia, lecz zakład fryzjerski, sklep spożywczy i pub nadal radzą sobie nieźle, piękne dzięki.

Sezon na ptaki dobiegł końca, podobnie sezon na jelenie, ale wilkołaki nie mają okresu ochronnego.

Czasami przytulenie kogoś jest jak telepatia.