Stephen King
Cytaty
(...) pisarz to człowiek, który nauczył swój umysł nieposłuszeństwa.
(...) nie wierzy w coś takiego jak szczęście, tylko w los i mądre decyzje.
Może to głupie, ale czasem coś się udaje tylko dlatego, że wierzysz, że się uda. To chyba najlepsza definicja wiary, jaką znam.
Dopiero znacznie później uświadomiłem sobie, że chyba coś jest nie w porządku, jeśli sen i jawa tak bardzo różnią się od siebie. Świadczy to o tym, że coś w sobie tłumimy.
Nocą myśli mają nieprzyjemny zwyczaj zrywania się ze smyczy (...).
Zmarli są sierotami. Nie mają ojca, matki, dziewczyny, kochanki. Towarzyszy im tylko cisza, cisza jak skrzydełko ćmy. Ciało w spokoju, w bezruchu. Cisza. Idealny mrok śmierci.
Miłość to nabieranie gości! To nic! To wielkie, okrągłe zero!
Czułem się bardzo samotny, a jednocześnie zadowolony z samotności. Myślę, że to rzadko spotykany rodzaj szczęścia.
Bo to właśnie jest piekło – ciągłe powtarzanie.
Bądź co bądź, po to właśnie pisze się i czyta książki. Dobre czy złe, pomagają oszukać czas.
Osoby o wysokiej odporności na nudę są w stanie wiele przemyśleć.
(...) wszystko sprowadza się do dostosowania własnych horyzontów.
