Ostatnio dodane

Słowa nie kamienie, nigdy mnie nie zranią.

(...) że ta uczciwa kobieta, nawet kiedy mówi prawdę, może czasem strzelić jakąś głupotę – ale kto umie dobrze kłamać, zawsze powtarza to samo.

Bóg okazał się bandą małych łobuzów grających na międzygwiezdnym Xboksie.

Zapomnienie to nie zawsze proces niezależny od człowieka. Czasami człowiek sobie tego życzy.

– To tylko fantazje – odpowiedziałem. – Cienie.

-Wiem coś o tym – mruknął. – Na cienie trzeba uważać. Bo inaczej mogą wyrosnąć im zęby. Naprawdę mogą. A czasem, kiedy chcesz zapalić światło, żeby je, nagle okazuje się, że nie ma prądu.

Każde zmartwienie w końcu się zużywa. Tak mawia Wireman.

Sztuka to magia, bez dwóch zdań, ale źródłem wszystkich dzieł sztuki, nawet tych najbardziej dziwacznych, jest szara codzienność.

Kiedy się ma tylko jedną rękę, trzeba mówić prawdę, kiedy tylko można. To nie Wireman; to ja sam tak mówię.

Odwaga to czyn, a nie pokaz. Prawdę, gdy wyjdzie na jaw, a jest zbyt straszna, by świat ją oglądał, można ukryć z powrotem. I to się zdarza. Z całą pewnością.

Każdego dnia.

Bo sztuka to magia, a magia nie zawsze jest biała

Nie można zamknąć za sobą drzwi do przeszłości, można tylko wynagrodzić krzywdy, które się komuś wyrządziło i iść dalej.

Ale mówić to nie to samo co widzieć, choć są to rzeczy bliskie sobie.