Ostatnio dodane

Dawno temu uświadomiłem sobie, że marzenia mają władzę tylko nad twoim własnym umysłem; ale pieniądze dają ci władzę nad umysłami innych.

Na tym właśnie polega syndrom ofiary: człowiek zaczyna się spodziewać, że będzie go to spotykać na każdym kroku. Nagle wszystko wygląda podejrzanie i jasne strony życia, które się dostrzegało jeszcze dzień wcześniej, nikną w cieniu. A cienie są wszędzie. Trzeba żyć ze świadomością własnej kruchości, a to cholernie nieprzyjemne.

Szczęście przychodzi na chwilę a potem odchodzi. Czasem na całe lata. Ale smutek… smutek osiada na dnie duszy.

Zastanawiał się, czy kliniczna depresja nie polega właśnie na tym – na całkowitym odrętwieniu, śmiertelnym zmęczeniu i braku nadziei.

Zawsze jakoś tak się dzieje, że zaczynamy dostrzegać problem, gdy dociera pod nasze drzwi. Dopóki przez całe dziesięciolecia ogranicza się do zaplecza, nikt nic nie zauważa.

Przychodzimy na ten świat niezapowiedziani. Odejdziemy bez zapowiedzi. Lecz na tym świecie dokonujemy czynów, których nasze pokolenie nie zapamięta, a następnie nie zapomni.

Może na tym właśnie polega miłość – liczysz bandaże aż ktoś ci powie, że starczy.

W ten kawałek o uczuciach nie do końca wierzyłem. Wrócą. Zawsze wracają, na ogół wtedy, gdy człowiek jest na to najmniej przygotowany.

– Dlaczego wyrzuciłeś swoją szczęśliwą monetę?

– Już jej nie potrzebuję. Bo szczęście pochodzi z wewnątrz.

Człowiek, którego kochasz rzadko zasługuje na miłość. Właściwie nikt na nią nie zasługuje, pewnie też nikt nie udźwignąłby takiego ciężaru.

Nagle poczułam się onieśmielona. Nie znałam tego uczucia. Przywykłam do uczucia wstydu. Onieśmielenie występuje wtedy, kiedy człowiek odwraca głowę od czegoś, czego pragnie. Wstyd jest wtedy, kiedy odwraca głowę od czegoś, czego nie chce.

– Dlaczego zasmucają cię piękne piosenki?

– Bo są nieprawdziwe.

– Zawsze?

– Nic nie jest jednocześnie piękne i prawdziwe.